specular
spĕcŭlar, āris, v. specularis, II. fin.
specular, āris, n. (specularis), die Fensterscheibe, das Fenster, corneum, Tert. de anim. 53.
spĕcŭlăr, āris, n. , vitre : Tert. Anim. 53 ; v. specularia.
Si non fuerit naturaliter frigidus locus, hoc affectabimus, Specularia detrahentes, nisi sol obstiterit, aut aëris inæqualitas adjungitur.S. Hieronym. in cap. 41. Ezech. :
Fenestræ quoque erant factæ in modum retis, instar cancellorum ; ut non Speculari lapide, nec vitro, sed lignis interrasilibus et vermiculatis clauderentur.S. Augustinus :
Solis radius penetrat Specular, nec, cum ingreditur, violat, nec, cum egreditur, dissipat, etc.Idem de Verbis Domini serm. 5. cap. 11 :
Nonne si Specularia in ventre haberemus, de omnibus cibis pretiosis erubesceremus, quibus saturatus es.Fortunatus lib. 4. de Vita S. Martini :
Leo Ost. lib. 2. cap. 51 :An Speculare dedit, quo sanctus lumine transit.
Ecclesiam picturis ac Specularibus decoravit.De Specularibus, et eorum materia, copiose egit Salmasius ad Solinum pag. 259. et 1095. Adde Cujacium lib. 13. Observ. cap. 13.
genera
vehiculorum, de quibus speculantur.
Erant nihilominus et secus muros(Damasci) interius latentes viri cum lanceis, qui per Specularia modica, in muris studiosius ad hoc ordinata, unde videre transeuntes poterant, minime vero ipsi videri, prætereuntes confodiebant ex latere.