spectrum
spectrum, an appearance, form, image, apparition, spectre
spectrum, i, n. [specio],
- an appearance, form, image of a thing; an apparition, spectre, the Gr. εἴδωλον (much less freq. than simulacrum and species): spectra Catiana ... nam quae Democritus εἴδωλα, Catius Insuber Epicureus spectra nominat, Cic. Fam. 15, 16, 1 sq.: spectra Catiana, Cass. ap. Cic. Fam. 15, 19, 1.
spectrum, ī, n. (specio) =εἴδωλον, eine Erscheinung in der Vorstellung, der Schemen, das Gesicht, spectra Catiana, des Philosophen Katius, Cic. ep. 15, 16, 1 u. Cass. ibid. 15, 19, 1.
de ‥ apparitione beatorum, itemque de ~is per damnatos exhibitis
spectrum, ī, n. (specio). [phil.] pl., = simulacra, εἴδωλα : Cic. Fam. 15, 16, 1, spectres, simulacres [émis par les objets].
Oculis enim jucundissimum Spectrum viriditas est.
spectrum ī, n
- SPEC-, an appearance, form, image, apparition, spectre: quae Democritusεἴδωλα, Catius spectra nominat.