About
Menu

suffire

suffire [CL] 1 to incense, fumigate. si porcellus ceciderit in aquam, et vivus extrahatur, spargatur super aquam illam aqua consecrata, et ~iatur cum thure (Ps.-Egb. Conf. 39) PL LXXXIX 411B; athleta Dei contectus vellere pacis, / obsequium mitis odiis suffibat acerbis Frith. 578. 2 (misunderstood as aphaeretic form of sufficere). invenimus quoque ~ire pro sufficere, unde Virgilius [Verg. G. IV 241] ‘at suffire thimo, cerasque recidere inanes / quis dubitet?’ Osb. Glouc. Deriv. 205.

Saved

Recent