suffimentum
suffimentum, fumigation, incense
suffīmentum, i, n. [suffio],
- fumigation, incense (cf.: odor, fragrantia): in iis sine illius suffimentis expiati sumus, Cic. Leg. 1, 14, 40: quia suffimentum sit (laurus) caedis hostium et purgatio, Plin. 15, 30, 40, § 135; cf. Fest. pp. 348 and 349 Müll.— Plur., Veg. Vet. 1, 19 sq.; 4, 12.
suffīmentum, ī, n. (suffio), das Räucherwerk, Cic. u.a.
suffīmentum, ī, n. (suffio), fumigation, parfum : Cic. Leg. 1, 40 ; Plin. 15, 135, cf. Fest. 348 ; P. Fest. 349.
suffīmentum ī, n
- suffio, fumigation, incense: sine ullis suffimentis expiati.