suffigo
suffigo, to fasten beneath, attach, affix
suf-fīgo (subf-), xi, xum, 3, v. a.,
- to fasten beneath or below, to fasten or fix on, to affix (rare but class.): ecce aedificat: columnam mento suffigit suo, Plaut. Mil. 2, 2, 54 (209) Ritschl N. cr.: antennae suffixit lintea, Luc. 9, 328: aureis clavis crepidas, Plin. 33, 3, 14, § 50: janua suffixa tigillo, Cat. 67, 39: trabes multo auro, Sen. Hippol. 497: cruci suffixus, * Cic. Pis. 18, 42: aliquem cruci, Vell. 2, 42 fin.; Suet. Caes. 74; Paul. Sent. 5, 23, 15: patibulo, Just. 22, 7, 8: patibulis, id. 30, 2, 7; Ap. Met. 10, 12, 15; aliquem in cruce, Cat. 99, 4; Hor. S. 1, 3, 82; Auct. B. Afr. 66: aliquem in crucem, Just. 18, 7, 15: caput Galbae hastā suffixum, stuck upon a spear, Suet. Galb. 20; cf. Tac. H. 1, 49: spolia in suggestu fori, Flor. 1, 11: dona postibus, Ap. Met. 6, 3, 14.—Trop.: novos stimulos dolori, Sen. Phoen. 206.
suffīgo, fīxī, fīxum, ere (sub u. figo), I) an od. auf od. unter etwas fügen, -heften, -stecken, -schlagen, a) eig.: lintea antemnae summae, Lucan.: alqm cruci, Cic. u.a., in cruce, Hor. u. Auct. b. Afr.: in summa cruce suffixum esse, Catull.: alqm in altissimam crucem suffigi inbere, Iustin.: alqm suff. patibulo, Iustin.: caput hastā suffixum, auf einen Spieß gesteckt, Suet.: mensam accumbere cubito suffixo, aufgestemmtem, Apul.: columnam mento suffigit suo, fügt (stemmt) unter sein Kinn eine Säule, v. einem, der nachdenkend die Hand unters Kinn stützt, Plaut. mil. 209. – b) bildl.: novos stimulos dolori, Sen. Phoen. (Oedip. fr.) 206. – II) mit etwas unten beheften, beschlagen, crepidas aureis clavis, Plin.: trabes multo auro, Sen.
suffīgō (12) (subf-), fixi, fixum, ĕre, tr., fixer par-dessous, attacher, clouer : columnam mento suffigit suo Pl. Mil. 209, il met une colonne sous son menton ; aliquem in cruce Hor. S. 1, 3, 82, mettre qqn en croix ; caput Galbæ hasta suffixum Suet. Galba 20, la tête de Galba plantée au bout dʼune pique || crepidas aureis clavis Plin. 33, 50, mettre des clous dʼor à des pantoufles.
- 1. vastmaken, bevestigen (aan, op: dat.; in m. abl.) [alqm cruci, in cruce]; ➤ columnam mento suffigit suo (Plaut.) zet een zuil onder zijn kin (v. iem. die nadenkend zijn hand onder zijn kin heeft);
- 2. (postklass.) beslaan [trabes auro; aureis clavis crepidas].
suffīgō —, fīxus, ere
- sub+figo, to fasten beneath, attach, affix: cruci suffixus, crucified: servum In cruce, H.