About Report a problem

Menu

suppetentia

suppetentia [CL suppetens pr. ppl. of suppetere+-ia] 1 sufficiency. qui ‥ pro ~ia virium fidelissimus extitit coadjutor Croyl. Cont. B 522. 2 opportunity. illo tempore, quando aetatem et licentiam atque ~iam discendi habebat, magistros non habuerat Asser Alf. 25; dimidiam partem servitii mentis et corporis, in quantum infirmitas et possibilitas atque ~ia permitteret ‥ se redditurum Deo spopondit Ib. 103.

Saved

Recent