susceptibilis

susceptibilis, e (suscipio), fähig, Boëth. ad Aristot, περὶ ἑρμηνείας 2, 94.

susceptibilis [LL] 1 able to take on, receptive (of). b able to undergo (process), susceptible (to). usiae proprium est ut ‥ contraria in se suscipiat, ut puta homo singularis ‥ est ‥ ~is contrarietatis Alcuin Didasc. 961A; nulla natura ~is est justitiae praeter rationalem Anselm (Orig. Pecc. 3) II 143; Deum ‥ corpus habere dicitis quod contrariorum ~e sit Petrus Dial. 17; remanet ‥ quiddam quod diversarum formarum est ~e, scilicet materia Neckam SS III 9. 2; [sericus] cum decoquitur albissimum recipit candorem, facile cujusvis coloris ~is Gerv. Tilb. III 56; contraria ‥ sunt que plurimum distant in eadem [l. eodem] ~i T. Sutton Gen. & Corrupt. 63.  b quicquid ex eis [sc. quatuor elementis] fit ~e est dissolutionis Petrus Dial. 109; partes interiores ‥ erunt majoris rarefactionis ~es Gros. 54. 2 able to be received or accepted, acceptable. altiora dicturus ‥ praestruit illa primum et facit illa ~ia [Chrysostom Heb. 3: εὐπαράδεκτον] Alcuin Dogm. 170C; p1107 quod responsum in hoc negotio intelligimus non esse ~e Anselm (Ep. 464) V 413.