suscipio
suscipio, to take, catch, take up, receive; defend; undertake
BWL
finish the duty you have undertaken
they did not think it was enough to have undertaken such crimes with impunity
Frieze-Dennison Vergil
- I To support, hold up, sustain.
- A Lit.: quid loquar lapideas moles, quibus porticus suscipimus, Sen. Ep. 90, 26: theatrum fulturis ab substructionibus, Plin. Ep. 10, 38, 2: latera puteorum structurā, Pall. Aug. 9, 2: labentem domum, Sen. Ben. 6, 15, 5: balnea suscepta crepidine, supported, resting on, etc., Stat. S. 1, 3, 43: habenas, Sen. Troad. 728.—
- B Trop.
- 1 To support, defend: famam defuncti pudoremque, Plin. Ep. 2, 4, 2: qui temere nocentis reos susciperet, Quint. 11, 1, 74: cum periculo suscepti litigatoris, id. 2, 12, 4. —
- 2 To take upon one, undertake, assume, begin, incur, enter upon (esp. when done voluntarily and as a favor; recipio, when done as a duty or under an obligation).
- α Of actions, obligations, etc. (class. and freq.): aut inimicitias aut laborem aut sumptus suscipere nolunt, Cic. Off. 1, 9, 28: inimicitias, Ter. Hec. 231; Nep. Pelop. 1, 3; cf. Cic. Lael. 21, 77: personā susceptā viri boni, id. Clu. 36, 101: honestam rem actionemve, id. Lael. 13, 47: bellum, id. Leg. 2, 14, 34; id. Rep. 3, 23, 35; id. Off. 1, 11, 35; Caes. B. G. 1, 16; 7, 37 al.: rei publicae partem, Cic. Rep. 1, 6, 10; id. Mil. 15, 40: causam populi, id. Rep. 4, 8, 27: patrocinium improbitatis, etc., id. ib. 3, 5, 8; id. de Or. 3, 17, 63: negotium, id. Cat. 3, 2, 5: iter Asiaticum, id. Att. 4, 15, 2: omnia alter pro altero suscipiet, id. Lael. 22, 82: aes alienum amicorum, id. Off. 2, 16, 56: cum inaudita ac nefaria sacra susceperis, id. Vatin. 6, 14: porcam praecidaneam, Varr. ap. Non. 163, 21: pulvinar, Liv. 5, 52, 6: prodigia (with curare), id. 1, 20: votum, Plaut. Am. 1, 1, 75 (227); Liv. 27, 45, 8; Ov. F. 6, 246: disputationem de re publicā, Cic. Rep. 1, 7, 12; cf. id. Off. 1, 2, 7: nec enim hoc suscepi, ut, etc., tamquam magister persequerer omnia, id. Rep. 1, 24, 38: permagnum quiddam, id. de Or. 1, 22, 103: quae si suscipiamus, undertake to prove, id. Div. 2, 40, 84; so with obj.-clause: qui suscipiant, posse animum manere corpore vacantem, etc., id. Tusc. 1, 32, 78.— Rarely with dat. of reflex. pron.: legationem ad civitates sibi, Caes. B. G. 1, 3; cf.: tantum sibi auctoritatis in re publicā suscepit, ut, etc., Cic. Verr. 2, 5, 58, § 152: mihi auctoritatem patriam severitatemque suscipio, id. Cael. 16, 37.—
- β Of feelings, experiences, etc., to undergo, submit to, bear, accept: morbos durumque dolorem, Lucr. 3, 460; so, dolorem, Cic. Tusc. 1, 46, 111: dolorem gemitumque, id. Vatin. 8, 19: invidiam atque offensionem apud populos, id. Verr. 2, 2, 55, § 137: odium, id. Att. 6, 1, 25: molestiam, id. Caecin. 6, 17.—With in and acc.: miserius qui suscipit in se scelus quam si qui alterius facinus subire cogitur, i.e. wilfully incurs guilt, Cic. Phil. 11, 4, 9; cf.: si esset inventus, qui in se suscipere istius culpam crimenque cuperet, id. Verr. 2, 4, 42, § 91: negotiatoribus Claudius certa lucra proposuit, suscepto in se damno, si cui, etc., Suet. Claud. 18. —
- II To take, catch, take up, receive.
- A In gen. (so only poet. and in post-Aug. prose): sol aeternam suscepit lampada mundi, to catch up, Lucr. 5, 402: dominam ruentem, Verg. A. 11, 806: suscipiunt famulae, id. ib. 4, 391: cruorem pateris, id. ib. 6, 249; cf.: cava suscepto flumine palma sat est, Prop. 4 (5), 9, 36 (al. succepto): ignem foliis, Verg. A. 1, 175. —
- B In partic.
- 1 To take up a new-born child from the ground; hence, to acknowledge, recognize, bring up as one’s own (class.; cf. tollo): simul atque editi in lucem et suscepti sumus, Cic. Tusc. 3, 1, 2: puerum, Ter. And. 401: haec ad te die natali meo scripsi, quo utinam susceptus non essem! Cic. Att. 11, 9, 3.—
- b In gen., to get, beget, or bear children: filia, quam ex te suscepi, Plaut. Ep. 4, 1, 34 (559): filiam ex uxore, Ter. Phorm. 943: liberos ex libertini filiā, Cic. Phil. 3, 6, 17; cf. Ter. Phorm. 967: inde filiam, id. ib. 1007: susceperas liberos non solum tibi, sed etiam patriae, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 161: si qua mihi de te suscepta fuisset Ante fugam suboles, Verg. A. 4, 327; Vulg. Judic. 11, 2.—
- 2 To take, receive, as a citizen, under one's protection, as a pupil, etc. (rare but class.): Cato cum esset Tusculi natus, in populi Romani civitatem susceptus est, Cic. Leg. 2, 2, 5: suscipe me totum, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9, 1: suscepi candidatum, Plin. Ep. 6, 6, 9: susceptos a se discipulos, Quint. 2, 5, 1; 11, 1, 55: pancratiasten docendum, id. 2, 8, 13: aliquos erudiendos, id. 2, 8, 1.—
- 3 To receive, get: pecuniam, Dig. 22, 3, 25: pretio, quod dominus suscepit, Ap. Met. 8, 25, 24.—
- C Trop.: suscepit vita hominum consuetudoque communis, ut, etc., has allowed, admitted, Cic. N. D. 2, 24, 62.—
- 2 To take up, resume, continue a speech, answer: suscipit Stolo: Tu, inquit, invides, etc., Varr. R. R. 1, 2, 24; cf.: ad quod ... sermonem suscipit Polus, Quint. 2, 15, 28; Verg. A. 6, 723; Ap. Met. 4, 16, 21; 9, 22, 1. —Hence, P. a. as subst.: susceptum, i, n., an undertaking: susceptaque magna labore Crescere difficili, Ov. M. 11, 200.
I ¶ 1 prendre par-dessous, en bas ; recevoir par-dessous, soutenir : dominam ruentem Virg. En. 11, 806, soutenir sa maîtresse qui chancelle ; cruorem pateris Virg. En. 6, 249, recevoir le sang dans des patères ; ignem foliis Virg. En. 1, 175, recueillir le feu (étincelle) sur des feuilles sèches || étayer : labentem domum Sen. Ben. 6, 15, 5, étayer une maison qui menace ruine ; lapideis molibus porticus Sen. Ep. 90, 26, soutenir des portiques par des masses de pierre ¶ 2 soulever en lʼair ; [en part.] soulever lʼenfant qui vient de naître pour témoigner quʼon le reconnaît comme son fils et quʼon veut lʼélever ; dʼoù : a) reconnaître, accueillir : qui a parentibus suscepti educatique sunt Cic. Verr. 2, 5, 123, qui ont été reconnus et élevés par leurs parents, cf. Ter. Andr. 401 ; b) engendrer, mettre au monde : filiam ex uxore Ter. Phorm. 943, avoir une fille de sa femme, cf. Cic. Phil. 3, 17 ; susceperas liberos non solum tibi, sed etiam patriæ Cic. Verr. 2, 3, 161, tu avais procréé des enfants non seulement pour toi, mais aussi pour la patrie, cf. Fam. 5, 16, 3 ; Virg. En. 4, 327 ; [au pass.] venir au monde ; die natali meo, quo utinam susceptus non essem Cic. Att. 11, 9, 3, le jour de mon anniversaire, où je souhaiterais de nʼêtre pas né, cf. Har. 57 ¶ 3 [fig.] a) prendre, adopter : judicis severitatem, accusatoris vim Cic. Verr. 2, 4, 69, prendre la sévérité dʼun juge, lʼanimosité dʼun accusateur, cf. Cic. Pomp. 11 ; Phil. 31, ou sibi suscipere Cic. Cæl. 37 ; b) adopter, accueillir : aliquem in populi Romani civitatem Cic. Leg. 2, 5, admettre qqn dans la cité romaine, au nombre des citoyens romains ; querimonias alicujus Cic. Cæcil. 67, accueillir, adopter les plaintes de qqn, sʼen faire lʼinterprète ; c) admettre [une idée, un raisonnement] : Cic. Div. 1, 7 ; 2, 83 ; 2, 84 ; Tusc. 1, 78 ¶ 4 reprendre : sermonem Quint. 2, 15, 28, reprendre la parole || [abst ] reprendre, répondre : suscipit Stolo « tu, inquit... » Varro R. 1, 2, 24, là-dessus Stolon reprend « toi, dit-il... », cf. Virg. En. 6, 723.
II prendre sur soi ¶ 1 se charger de, assumer : curam ut Cic. Verr. 2, 4, 69, assumer la tâche de ; causam, patrocinium, negotium Cic. Rep. 4, 8 ; 3, 8 ; Cat. 3, 5, se charger dʼune cause, dʼune défense, dʼune affaire ; æs alienum amicorum Cic. Off. 2, 56, assumer les dettes de ses amis ; partes Cic. Verr. 2, 4, 81, se charger dʼun rôle ; gloriam Africani tuendam Cic. Verr. 2, 4, 82, se charger de défendre la gloire de lʼAfricain ; hoc non suscepi, ut Cic. Rep. 1, 38, je ne me suis pas chargé de || entreprendre : bellum Cic. Pomp. 35, entreprendre une guerre ; iter Asiaticum tuum suscepisti Cic. Att. 4, 15, 2, tu as entrepris ton voyage en Asie ; mihi hæc oratio suscepta est Cic. Off. 2, 45, jʼai entrepris ce développement, cf. Cic. Rep. 1, 12 ; Off. 1, 7 ; de Or. 1, 103, sacra Cic. Vat. 14, entreprendre des sacrifices, cf. Liv. 5, 52, 6 || sibi legationem Cæs. G. 1, 3, 3, se réserver lʼambassade ; sibi auctoritatem Cic. Verr. 2, 5, 152, sʼarroger de lʼinfluence || vota Jovi Pl. Amph. 230, se charger des vœux à lʼadresse de Jupiter [prendre lʼengagement de les accomplir], cf. Liv. 27, 45, 8 ; Ov. F. 6, 246 || in se scelus Cic. Phil. 11, 9, se charger dʼun crime, sʼen rendre coupable [facinus sans in se Cic. Verr. 2, 5, 11, même sens, cf. Cic. Inv. 1, 45 ] ¶ 2 subir, supporter, affronter : inimicitias, invidiam, dolores Cic. Verr. 2, 5, 180 ; 2, 135 ; Fin. 1, 24, affronter les haines, le discrédit, les douleurs ; pœnam Cic. Pomp. 7, subir un châtiment || in se alicujus culpam crimenque Cic. Verr. 2, 4, 91, assumer, supporter la faute de qqn et son inculpation.
- 1. (poët.; postklass.) opvangen [dominam ruentem; cruorem pateris];
- 2. (postklass.) (metaf.) stutten, ondersteunen [theatrum fulturis];
- 3. opnemen, opvoeden;
- 4. kinderen krijgen of hebben bij een vrouw (m. ex; de) [filium ex concubina; liberos ex libertini filia]; — pass. geboren worden;
- 5. opnemen, aannemen [alqm in civitatem als burger; candidatum; alqm discipulum als leerling; alqm erudiendum; sacra peregrina];
- 6. (metaf.) (vrijwillig) op zich nemen, aanvaarden (m. acc.; m. inf.) [legationem; officium; negotium; laborem; bellum; prodigia serieus nemen; iter; salutem rei publicae; (m. acc. v.h. gerundivum) alqm pecuniā corrumpendum het op zich nemen iem. om te kopen];
- 7. ondernemen, beginnen, doen, verrichten [cursum vitae inslaan; votum; scelus; maleficium];
- 8. (metaf.) opvatten [consilium; odium in alqm];
- 9. (pijn, ellende) verdragen, verduren, lijden, op zich laden [poenam; inimicos vijanden maken; invidiam zich op de hals halen; pericula];
- 10. steunen, verdedigen [famam defuncti];
- 11. ontvankelijk zijn of open staan voor (m. acc.) [consolationem];
- 12. voor waar houden, erkennen;
- 13. zich aanmatigen, zich veroorloven [tantum sibi auctoritatis];
- 14. het woord nemen, antwoorden; ➤ suscipit Anchises.
受。收。承當。起工。扶。留。迎接。答應。搶人言。准。隨人言。— eum 當其保人。— liberos 生養兒女。— liberos ex libertini filia 以奴女生兒女。— morbum 得病。— odium in vel erga eum 起恨彼之心。— inimicitias 生仇隙。— personam viri boni 装正經人。— hoc consilium 定此主意。— auctoritatem sibi 僭權。自擅。— votum pro salute ejus 發願爲其平安。— aes alienum amici 承朋友之債。— crimen 認罪。— domum labentem 扶撐不穩之房。Suscepit consuetudo 成風俗。Suscipi in civitatem 陞入縉紳。Suscipi in lucem 子生下。
Suggest a Translation
See an image
- subs (see sub)+capio, to take, catch, take up, lift up, receive: dominam ruentem, V.: cruorem pateris, V.—Of the state, to receive, admit, take as a citizen: in populiR.civitatem susceptus.—(Because a father by taking up the new-born child formally acknowledged it), to take up, acknowledge, recognize, bring up as one's own: simul atque editi in lucem et suscepti sumus: puerum, T.—Of children, to get, beget, bear, have: quā (uxore) filiam Suscepit, T.: ex libertini filiā liberos: si qua mihi de te suscepta fuisset suboles, V.—Fig., to undertake, assume, begin, incur, enter upon(voluntarily): aut inimicitias aut laborem: personā viri boni susceptā: pacis patrocinium: aes alienum amicorum: prodigia, L.: quae si suscipiamus, undertake to prove: sibi legationem ad civitates, take upon himself, Cs.: mihi auctoritatem patriam.—To undergo, submit to, incur, bear, accept, suffer: invidia conservandā re p. suscepta: apud populos invidiam: poenam nullam suo dignam scelere: in se scelus, i. e. wilfully incur guilt: in se istius culpam crimenque.—With utand subj, to allow, admit: suscepit vita hominum consuetudoque communis, ut, etc.—In conversation, to take up(the subject), answer: Suscipit Anchises atque ordine singula pandit, V.
-
…luxuria nobis, cum amentia, cum scelere certandum est. huic ego me bello ducem profiteor, Quirites ; suscipio inimicitias hominum perditorum ; quae sanari poterunt quacumque ratione sanabo, quae resecanda erunt non patiar ad perniciem civitatis manere…
Cicero, in Catilinam
-
…Hac oratione habita, concilium dimisit. Et secundum ea multae res eum hortabantur quare sibi eam rem cogitandam et suscipiendam putaret, in primis quod Haeduos, fratres consanguineosque saepe numero a senatu appellatos, in servitute atque in dicione…
Julius Caesar, Gallic War
-
…necessario tempore, tam propinquis hostibus ab iis non sublevetur, praesertim cum magna ex parte eorum precibus adductus bellum susceperit ; multo etiam gravius quod sit destitutus queritur. Tum demum Liscus oratione Caesaris adductus quod antea tacuerat proponit esse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, ut exsul potius temptare quam consul vexare rem publicam posses, atque ut id quod esset a te scelerate susceptum latrocinium potius quam bellum nominaretur. nunc, ut a me, patres conscripti, quandam prope iustam patriae querimoniam…
Cicero, in Catilinam
-
…; in tertium annum profectionem lege confirmant. Ad eas res conficiendas Orgetorix deligitur. Is sibi legationem ad civitates suscipit. In eo itinere persuadet Castico, Catamantaloedis filio, Sequano, cuius pater regnum in Sequanis multos annos obtinuerat…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, et cupiditate regni adductus novis rebus studebat et quam plurimas civitates suo beneficio habere obstrictas volebat. Itaque rem suscipit et a Sequanis impetrat ut per fines suos Helvetios ire patiantur, obsidesque uti inter sese dent perficit Sequani ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…contumeliisque concitatus, quod fructu laboris industriaeque meae privatus statum dignitatis non obtinebam, publicam miserorum causam pro mea consuetudine suscepi, non quin aes alienum meis nominibus ex possessionibus solvere non possem et alienis nominibus liberalitas Orestillae suis filiaeque copiis…
Sallust, Catilina
-
…inpendeat, propere per Fulviam Ciceroni dolum, qui parabatur, enuntiat. Ita illi ianua prohibiti tantum facinus frustra susceperant. Interea Manlius in Etruria plebem sollicitare egestate simul ac dolore iniuriae novarum rerum cupidam, quod Sullae dominatione agros…
Sallust, Catilina
-
…Crasso per societatem periculi reliquos illius potentia tegeret. Alii Tarquinium a Cicerone inmissum aiebant, ne Crassus more suo suscepto malorum patrocinio rem publicam conturbaret. Ipsum Crassum ego postea praedicantem audivi tantam illam contumeliam sibi ab Cicerone inpositam .…
Sallust, Catilina
-
…imponit sacris, libamina prima, voce vocans Hecaten, Caeloque Ereboque potentem. Supponunt alii cultros, tepidumque cruorem suscipiunt pateris. Ipse atri velleris agnam Aeneas matri Eumenidum magnaeque sorori ense ferit, sterilemque tibi, Proserpina, vaccam…
Vergil, Aeneid