susceptivus

susceptīvus, a, um (suscipio) = susceptibilis, Boëth. ad Arist. περὶ ἑρμηνείας 2, 234.

susceptivus [LL] 1 willing to receive, welcoming. nec aliqua ‥ pars terrea hospitum ~a remanserat que novos obsidentes hospites non admisit Ps.-Elmh. Hen. V 59 p. 150. 2 able to undergo, susceptible (to). immundum est diversum et ex contrariis partibus adunatum, facilis corrupcionis ~um Dastin Ros. 3; demones sunt affliccionis ~i Ockham Pol. III 236. 3 (phil.) able to take on, receptive. si ‥ Deus actuum ac per hoc accidentium est ~us Pull. Sent. 681C; ‘sanum’ tum ~um sanitatis, tum causa, tum signum dicitur Balsh. AD rec. 2 44; ut animal cujuslibet coloris sit ~um Quaest. Salern. B 167; dicitur ‥ ‘possibile’ quicquid aliquo modo ~um est veritatis Neckam SS II 59. 1; sensus exterior [est] vis ~a et apprehensiva sensibilium specierum Gros. Hexaem. VII 14. 1; materia est in potentia ad formam et ejus ~a T. York Sap. III 11.