suspiro
suspiro, to draw a deep breath, heave a sigh, sigh
Frieze-Dennison Vergil
Could not find suspirem in Logeion dictionaries.
suspirem Verb: present active subjunctive 1st singular of suspiro
- I Neutr., to draw a deep breath, heave a sigh, to sigh (class.): occulte, Cic. Att. 2, 21, 2: familiariter, id. ib. 1, 13, 1: suspirat ab imis Pectoribus, Ov. M. 2, 655: dumque ibi suspirat, id. ib. 1, 707: suspirat sacerdos, Claud. Cons. Hon. 4, 572: flebile, id. in Eutr. 1, 269.—Poet.: puella in flavo hospite suspirans, sighing after, longing for, Cat. 64, 98: solā suspirat in illā, Ov. F. 1, 417; v. also infra, II.—Transf., of things: tellus atro exundante vapore Suspirans, breathing out, Sil. 12, 136: relicto brevi foramine, quo aestuantia vina suspirent, may exhale, evaporate, Pall. Oct. 14, 16: curae suspirantes, sighing, Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 60 Vahl.).—With ne and subj., Hor. C. 3, 2, 9.—
- II Act. (poet.).
- A To breathe out, exhale: umentes nebulas (Anauros), Luc. 6, 370: inclusum pectore, Bacchum, Sil. 4, 779; 12, 136. —
- B To sigh for, long for: suspirat longo non visam tempore matrem, Juv. 11, 152: amores, Tib. 3, 11, 11: Chloen, Hor. C. 3, 7, 10: lucra, Prud. Cath. 2, 44.—
- C To sigh out, exclaim with a sigh: grandis suspirat arator, incassum manuum cecidisse labores, Lucr. 2, 1164.—With ne: matrona et adulta virgo Suspiret, eheu! ne, etc. ( = sollicita est, ne), Hor. C. 3, 2, 9.
- 1. diep ademhalen, zuchten;
- 2. (poët., eccl.) smachten naar, hunkeren naar (m. acc., dat., in m. acc. of in m. abl.).
噴。歎息。仰望。— eum vel in eum 渴望。企望。悵盟。向望。思慕之。
Suggest a Translation
See an image
- sub+spiro, to draw a deep breath, heave a sigh, sigh: occulte: familiariter: ab imis Pectoribus, O.: solam in illam, O.: curae suspirantes, sighing, Enn. ap. C.: virgo Suspiret, eheu! ne, etc. (i. e. sollicita est, ne), H.— With acc, to sigh for, long for: matrem, Iu.: Chloen, H.: alios amores, Tb.
-
…sorores, Panaque, cum prensam sibi iam Syringa putaret, corpore pro nymphae calamos tenuisse palustres. Dumque ibi suspirat, motos in harundine ventos effecisse sonum tenuem similemque querenti. Arte nova vocisque deum dulcedine captum hoc mihi concilium…
Ovid, Metamorphoses
-
…impressam orbitam videre possemus ; et fuisset ita, si homines transitum tempestatis exspectare potuissent. sed cum diu occulte suspirassent, postea iam gemere, ad extremum vero loqui omnes et clamare coeperunt. itaque ille noster amicus insolens infamiae…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, cum ad forum stipati gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus quocum aut iocari libere aut suspirare familiariter possimus. qua re te exspectamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus. multa sunt enim quae…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…te metus exanimant iudiciorum atque legum ; quocumque adspexisti, ut furiae sic tuae tibi occurrunt iniuriae, quae te suspirare libere non sinunt. quam ob rem ut inprobo et stulto et inerti nemini bene esse potest, sic bonus…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…vultum, percontatur dei marito, cur utique contubernalis artissimi deserta cenula praematurus afforet. At ille dolenti prorsus animo suspirans assidue, Nefarium inquit Et extremum facinus perditae feminae tolerare nequiens fuga me proripui. Hem qualis, dii boni…
Apuleius, Metamorphoses
-
…quem res exitum haberet, solliciti exspectantes. Et post aliquantum horae spatium resedit qui uexabatur, et grauiter suspirans Modo, inquit, sanum sapio, recepi enim sensum animi mei. At illi sedulo sciscitabantur ,…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…quasi effodientes thesaurum gaudentque vehementer cum invenerint sepulchrum viro cuius abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris antequam comedam suspiro et quasi inundantes aquae sic rugitus meus quia timor quem timebam evenit mihi et quod verebar accidit nonne dissimulavi nonne…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…et, si bello animost et non odiosa, vicissim praetermittere et humanis concedere rebus. Nec mulier semper ficto suspirat amore, quae conplexa viri corpus cum corpore iungit et tenet adsuctis umectans oscula labris ; nam facit ex animo…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…lactea dentium compage gingivae, non illi stomachus nauseat, non vena flammatur, non cor incutitur, non pulmo suspirat, non riget lumbus, non iecur turget, non rnollescit manus, non spina curvatur, sed praeditus sanitate…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…uotisque faueto, si modo, cum de me cogitat, ille calet. Quod si forte alios iam nunc suspiret amores, tunc precor infidos, sancte, relinque focos. Nec tu sis iniusta, Venus uel seruiat aeque…
Tibullus, Elegiae