templaris
templāris, e, adj. [templum],
- of or belonging to a temple: fines, Auct. Limit. p. 295 Goes.
templāris, e (templum), zum Tempel gehörig, Tempel-, fines, Gromat. vet. 230, 20; vgl. Rudorff 2, 263.
quidam ~es milites, magni et religiosi viri
ecclesias interdicto subpositas in anno semel aperiant ~es vel hospitalarii
hec et his similia primitivis contigerunt ~ibus dum Dei caritas et mundi vilitas inerat
de dominis ~ibus forte menciuntur multi
templāris, e (templum), de temple, relatif aux temples : Grom. 230, 20.