tempestuosus
tempestŭōsus, a, um, adj. [tempestas, II.],
- stormy, tempestuous; turbulent, impetuous: incursus hostium, Sid. Ep. 4, 6.
tempestuōsus, a, um (tempestas), stürmisch, caelum temp., Schol. Bern. ad Verg. georg. 1, 394: temp. mensis, Beda de temp. rat. tom. 2. p. 107: Syrtes vento tempestuosae, Acro Hor. epod. 9, 31: Orion temp., Sturm bringenb, ibid. 10, 10: im Bilde, huius saeculi temp. profunditas, Cassiod. div. inst. 1: übtr., tempestuosi hostium incursus (Plur.), Sidon. epist. 4, 6, 2: tempestuosi animi, Cassiod. expos. in psalt. (vol. 2. p. 1 [b] ed. Garet): Plur. subst., qui ex tempestuosis et improbis ad confessionis ipsius gratiam venire meruerunt, Cassiod. in psalm. 148. v. 8.
cui dexter Africus, qui et Libs, ~us, tonitrua generans et fulmina
si [sol ] palleat, ~um [diem praesagit ]
accidit ‥ ~am auram adsurgere, in tantum ut ipsa ‥ adire ecclesiam nequiret
hyems secuta est ~issima
paradisus regio est celestis qui locus neque in terra neque in mari situatur sed ultra nebulas ~as erigitur in oriente
rheuma, -atis, i. ~a maris inundatio
propter mare Hybernicum preterfluens ~issimum
quod ‥ halcyones mare ~um in profunda hyeme cogant quiescere
mare ‥ ~um et infestum
nichil ‥ mirandum ~o seculi hujus in salo si procellis tribulationum versamur
versa est in tranquillitatem ~a procella
ad mandatum domini regis et ad seculum ~um habentes respectum
post ~um martyrium Sancti Thome
postquam tempore diuturno hac ~a demencia delirasset, contigit ‥ devenisse illam ad ecclesiam
tempestŭōsus, a, um (tempestas), orageux [fig.] : Sid. Ep. 4, 6.