temperies
temperies, a due mingling, proper mixture, temperature; a temperate climate
tempĕrĭes, ēi, f. [tempero],
- a due mingling, mixture, or tempering, temperature, temper (poet. and in post-Aug. prose for the class. temperatio): in quo (aere) aequalis omnium temperies fuit, Plin. 34, 2, 3, § 8: magna et in colore temperies, id. 2, 78, 80, § 190; 16, 11, 22, § 54: ubi temperiem sumpsere umorque calorque, Ov. M. 1, 430: nix tegit alta duas (caeli zonas): totidem inter utramque locavit, Temperiemque dedit, mixtā cum frigore flammā, i. e. temperateness, moderate temperature, id. ib. 1, 51: caeli, id. P. 2, 7, 71; Plin. Ep. 5, 6, 3: caeli mira temperies, verno tepori maxime similis, Curt. 4, 7, 17; 9, 1, 11; cf.: auctumnus mitis inter juvenemque senemque Temperie medius, Ov. M. 15, 211: temperie blandarum captus aquarum, id. ib. 4, 344: temperiem servant oculi, a due proportion, Claud. Cons. Mall. Theod. 217: tranquilla morum, Stat. S. 2. 6, 48: temperies (docet), ut casta petas, moderation, temperance, Claud. Laud. Stil. 2, 103.
temperiēs, ēī, f. (tempero), I) die rechte Einteilung, rechte-, gehörige Mischung, die rechte-, gehörige-, gemäßigte Beschaffenheit, -Temperatur, temperiem sumpsere umorque calorque, Ov.: t. aequalis omnium, Plin. – t. caeli, Ov., Plin. u.a. (s. Mützell Curt. 4, 7 [31], 17): t. vernantis caeli, mildes Frühlingswetter, Mart. Cap. 1. § 17: t. verna, Fronto: t. aquarum, Ov. – II) die Mäßigung, Claud. u. Stat.
hujus ~iei rationem ab eis quero unde tunc talis fuerit
~iem caloris et humoris
sic apud mensam quandoque aptis philosophandum est ut crateri liquoris ad letitiam nati adhibeatur non modo Nimpharum sed Musarum quoque admixtione ~ies [] Macrob. Sat. 7. 1. 16
trachea arteria ‥ que est ‥ anulosa, ut quasi cum quadam mora in anulis aer ~iem accipiat et sonorior vox redderetur, sicut in cavernis criptarum melius vox sonat
temperiem medie faciunt extrema, jubetque / ut medium teneat qui bonus esse cupit
jacinctus es ceruleus / ‥ / cujus decora facies / mutatur ut temperies
temporum quoque ~ies hominum corpora sibi consona reddit et pectora
erat ‥ totum tempus quasi vernalis ~ies
occiduam ~iem ‥ benignior atque salubrior aura fecundat
redeunte ‥ vernali tam tempore quam ~ie vitalem spiritum resumentes, revirescunt simul et reviviscunt
†temptoriis [] itaque †desuperiori lapsa [ : temperies Diceto YH 436 l. desuper illapsa ] benignius sementia, radiciunculis vix aliquantulum innitenti[a ], roris et pluvie succedaniis irrigationibus fecundata, restituit
et postmodum stillans ~ies per dies et noctes
cum ‥ ~iem solis acceperit, mox vapores exhalat largissimos
Hiberniam ‥ angustiorem sed celi solisque ~ie magis utilem protestatur
quasi post hiemalem ac prolixam noctem ~iem lucemque serenam aurae caelestis excipiunt
non est ibi frigus, non aestas, sed perpetua aeris temperies
ea villa in supremo montis vertice constituta, ideoque hinc inde veniente ~ie refrigerata prope momentis omnibus, pestiferi nichil habet spiritus
toto ‥ brumali tempore in fundo fluminum hiemantes, ad primam veris emergunt ~iem
sancti ‥ mundo ‥ perpetuam ‥ sine tempore ~iem jam sortito, ad primam archangeli vocem emergent
temperiem / dans aura veneriis / inperiis / alludit
tota hyems in vernam versa est ~iem
regis bonitas totius est gentis prosperitas, victoria exercitus, aeris ~ies, terrae habundantia
psalmodie dediti et omnes albis induti si fieri potest vel aeris permiserit ~ies
aeris adsit leta ~ies, aquarum copia tribuatur, ventus incipiat spirare clementior, ut estus quo populus laborat tuo munere citius restinguatur
conservat ‥ calorem in fetu matrix prohibetque ne spiritus exhalet ~ie consimili
cum semper in utero materno continua sit ~ies
ardor depascens tepescit, naturalis ~ies, quies salusque optata succedit
si populi strages et saeva pericla duelli / protinus auferret solita clementia Christi / temperiem reddens discusso turbine belli
erga suos ~iem habuit
tempĕrĭēs, (13) ēī, f. (tempero), ¶ 1 mélange, alliage, combinaison : Plin. 34, 8, etc. || juste proportion, équilibre : Ov. M. 1, 430 ; Plin. 2, 190, etc. ¶ 2 cæli Curt. 4, 7, 17, température, cf. Plin. Min. Ep. 5, 6, 3 ; Ov. M. 15, 211.
temperiēs —, acc.em, abl.ē, f
- temporo, a due mingling, proper mixture, tempering, temperature, temper: ubi temperiem sumpsere umorque calorque, O.: Temperiemque dedit, mixtā cum frigore flammā, i. e. a moderate temperature, O.: caeli mira, Cu.: blandarum aquarum, O.