timeo

timebant ne circumvenirentur
they were afraid that they would be surrounded rebus suis timebant
they were afraid for their own affairs

timeō, uī, 2, a. and n.: to fear, dread, 1.661, et al.; show fear or terror; to tremble, 5.505.

tĭmĕo, ŭi, 2, v. a. and n. [root tam-; Sanscr. tam-yati, to be stupefied; tamas, darkness; cf. temulentus],

• to fear, be afraid of, to dread, apprehend; to be afraid or in fear, to be fearful, apprehensive, or anxious; constr. with acc., rel.-clause, inf., ne or ut, and absol.
• • • 1 With acc. (class.; syn.: vereor, metuo, paveo): quamquam omnia sunt metuenda, nihil magis quam perfidiam timemus, Cic. Fam. 1, 5, a, 2: timeo meos, Plaut. Truc. 5, 63 (955); cf.: quos aliquamdiu inermes timuissent, Caes. B. G. 1, 40: oppidanos, Hirt. B. G. 8, 27: saxum Tantalus, Lucr. 3, 981 sq.: portus omnes, Caes. B. C. 3, 6: reliquos casus, id. ib. 3, 10: nomen atque imperium absentis, id. ib. 1, 61: numinis iram, Ov. M. 6, 314: flagitium pejus leto, Hor. C. 4, 9, 50: cuncta (amantes), Ov. M. 7, 719: aeternas poenas timendum'st, Lucr. 1, 111.—In pass.: morbos esse timendos, Lucr. 3, 41; so, si ipse fulgor timeretur, Quint. 8, 3, 5: si Cn. Pompeius timeretur, id. 4, 2, 25. — Pregn., to have to fear, i. e. to be exposed to, contend against: pro telis gerit quae timuit et quae fudit, Sen. Herc. Fur. 40 sq.; 793: feras, id. Herc. Oet. 270. — With dat. of the object for which one fears something: nostrae causae nihil nos timere, Quint. 11, 1, 75: patronum justitiae suae, id. 4, 1, 9: furem caulibus aut pomis, Juv. 6, 17: noxiam vini aegris, Plin. 14, 16, 19, § 101. — With de: de suo ac legionis periculo nihil timebat, Caes. B. G. 5, 57: nihil de bello, id. ib. 3, 3: de se nihil timere, Cic. Sest. 1, 1. — With pro and abl.: quid pro quoque timendum, aut a quoque timendum sit, Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 2: pro amicis omnia timui, pro me nihil. Sen. Q. N. 4, praef. § 15. —
    • 2 With rel.-clause (class.): misera timeo, quid hoc sit negotii, Plaut. Poen. 5, 4, 79 (1252): timeo, quid rerum gesserim, id. Mil. 2, 4, 44 (397): quid possem, timebam, Cic. Att. 12, 24, 1: nunc istic quid agatur, magnopere timeo, id. ib. 3, 8, 2; jam nunc timeo, quidnam ... pro exspectatione omnium eloqui possim, id. Div. in Caecil. 13, 42: misera timeo, incertum hoc quorsum accidat, Ter. And. 264; cf.: haec quo sint eruptura timeo, Cic. Att. 2, 20, 5. — With dat.: nunc nostrae timeo parti, quid hic respondeat, Ter. And. 419. —
    • 3 With inf. (freq. since the Aug. per.; not in Cic.): Caesar etsi timebat tantae magnitudinis flumini exercitum obicere, etc., Caes. B. C. 1, 64: equites cum intrare fumum et flammam densissimam timerent, Hirt. B. G. 8, 16: timebant prisci truncum findere, Plin. 17, 14, 24, § 102: nec jurare time, Tib. 1, 4, 21; Hor. C. 1, 8, 8; 3, 24, 56; id. S. 1, 4, 23; id. Ep. 1, 5, 2; 1, 7, 4; 1, 19, 27; 2, 1, 114; id. A. P. 170; 197; Ov. M. 1, 593; 12, 246.— Rarely with acc. and inf.: ni cedenti instaturum alterum timuissent, Liv. 10, 36, 3.—
    • 4 With ne or ut (class.): metuo et timeo, ne hoc tandem propalam fiat, Plaut. Mil. 4, 8, 38 (1348): timeo, ne malefacta mea sint inventa omnia, id. Truc. 4, 2, 61 (771): haec timeo ne impediantur, D. Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 4: neque timerent, ne circumvenirentur, Caes. B. G. 2, 26: non times, ne locum perdas, Quint. 6, 3, 63: timuit, ne non succederet, Hor. Ep. 1, 17, 37: timere, ne non virtute hostium, sed lassitudine suā vincerentur, Curt. 3, 17, 9: timeo, ut sustineas, Cic. Fam. 14, 2, 3: ut satis commode supportari posset (res frumentaria), timere dicebant, Caes. B. G. 1, 39. —
    • 5 Absol. (freq. in prose and poetry): fac, ego ne metuam igitur et ut tu meam timeas vicem, Plaut. Most. 5, 2, 24 (1145): salva est navis, ne time, id. Merc. 1, 2, 64 (174); so, ne time, id. Am. 2, 2, 42 (674); 5, 1, 12 (1064); id. Cas. 4, 4, 13 (826); id. Curc. 4, 2, 34 (520): timentibus ceteris propter ignorationem locorum, Cic. Rep. 1, 17, 29; cf.: timentes confirmat, Caes. B. G. 7, 7: cottidie aliquid fit lenius quam timebamus, Cic. Fam. 6, 10, 5: timere et admirari, Quint. 9, 2, 26; 9, 2, 86.—With de: de re publicā valde timeo, Cic. Att. 7, 6, 2.—With ab: a quo quidem genere ego numquam timui, Cic. Sull. 20, 59. — With pro (poet. and post-Aug.): pro eo timebam, Curt. 6, 10, 27: timentem pro capite amicissimo, Plin. Ep. 3, 17, 3: quamvis pericliter, plus tamen pro te timeo, Sen. Contr. 7, 20, 1: indulgentia pro suis timentium, id. ib. 9, 26, 2, B: qui pro illo nimium timet, id. Ep. 14, 1: qui eget divitiis timet pro illis, id. ib. 14, 18; 90, 43: pro Aristippi animā, Gell. 19, 1, 10: timuere dei pro vindice terrae, Ov. M. 9, 241.—Pregn., with abl. (poet.): timuit exterrita pennis Ales, expressed its fear, Verg. A. 5, 505. — Freq. with dat. of the object for which one fears: tibi timui, Ter. Heaut. 531; cf.: qui sibi timuerant, Caes. B. C. 3, 27: alicui, Quint. 8, 5, 15; Verg. A. 2, 729; Hor. C. 3, 27, 7; id. S. 2, 1, 23: suis rebus, Caes. B. G. 4, 16: huic loco, id. ib. 7, 44: receptui suo, id. B. C. 3, 69: urbi, Hor. C. 3, 29, 26.—Impers. pass.: urbi timetur, Luc. 7, 138: Sen. Med. 885.—*
    • 6 Timens like timidus, with gen.: mortis timentes, Lucr. 6, 1239.

timeo, uī, ēre, I) etw. od. jmd. fürchten, vor etw. od. jmd. sich fürchten, in Furcht sein, besorgt sein (Ggstz. sperare, contemnere), m. Acc., alqm, Cic. u. Nep.: inter se, Nep.: insidias, periculum, Curt.: mortem, Ov.: quin tuta times! Ov.: quid timeas scio, Ter.: nihil minus quam tale quidquam timens, Liv.: Passiv, deus frustra timetur, Ov.: timetur argentum, Mart.: pila timetur Parthis (= a Parthis), Lucan.: unpers., omni a parte timetur, ist man in Furcht, Ov. – m. Dat. für wen? noxiam vini aegris, Plin.: patronum iustitiae suae, Quint.: furem caulibus aut pomis, Iuven.: m. pro u. Abl., quid pro quoque timendum sit, Brut. in Cic. ep. ad Brut. 1, 16, 2. – m. folg. ne u. Konj., m. folg. ne non od. ut u. Konj., hoc timet, ne deseras se, Ter.: metuo et timeo, ne hoc tandem propalam fiat nimis, Plaut.: timens, ne suo corpori posset accĭdere, Cic.: neque timerent, ne circumvenirentur, Caes.: timeo, ne non impetrem, Cic.: timeo, ut sustineas, Cic.: quia nihil minus, quam ut egredi obsessi moenibus auderent, timeri poterat, Liv. – m. folg. quo minus u. Konj., quid in me tirone timeat, quo minus mecum velit sermonem conferre, non satis intellego, Augustin. epist. 34, 6. – m. folg. Acc. u. Infin. = fürchten, mit Angst erwarten (s. Müller u. Weißenb. Liv. 2, 7, 9), ni cedenti instaturum (esse) alterum timuissent, Liv.; vgl. im Passiv, propinqua nox et uxorii cubiculi memoria timebantur, Tac. – m. folg. Infin. = sich scheuen, nomen referre in tabulas, Cic.: tantae magnitudinis flumini exercitum obicere, Caes.: sciscitari, Liv.: cenare, Hor.: se demittere in narrationem, Sen. rhet.: findere, Plin.: haud timeam dixisse, Ov.: times sola intrare, Ov.: non times pauper fieri, Lampr. – m. folg. indir. Fragesatz, misera timeo, quid hoc sit negotii, Plaut.: quid agatur, timeo, Cic.: quid possem, timebam, Cic.: quo sint eruptura, timeo, Cic.: so auch mit folg. quorsum, Ter. u. Nep.: zugleich m. Dat. für wen? nunc nostrae timeo parti, quid hic respondeat, Ter. – im Passiv m. folg. Partiz. Fut. Akt., ne timeretur eis velut erepturus civitatem, Liv. epit. 86. – absol., ne time, Plaut.: neuter timet, neuter timetur, Plin. ep.: liberalius, quam timebamus, Cic.: et timere et admirari (nos) fingimus, Quint.: eo deceptum, quod neque commissum a se intellegeret, quare timeret, neque sine causa timendum putaret, Caes.: tantum sit causa timendi, Ov.: alqm subit timendi pudor, Plin. ep.: do pignora certa timendo (durch meine Besorgnis), Ov. – m. Dat. für wen? sibi, Caes.: comiti, Verg. u. Ov.: eius vitae, Ter.: libertati, Sall.: unpers., urbi timetur, Lucan. – m. pro u. Abl., timuere dei pro vindice terrae, Ov.: qui pro illo nimium timet, Sen.: pro eo timebam, Curt.: timens pro capite amicissimo, Plin. ep.: pro Aristippi anima, Augustin. – m. folg. de (wegen, in Ansehung) u. Abl., de re publica valde timeo, Cic.: unpers., cum de salute regis timeretur, Curt. – m. folg. ab (von seiten) u. Abl., a quo quidem genere ego numquam timui, Cic.: cum timemus fraudem a proximis, insidias a servis, Sen. – m. Abl. womit? timuit exterrita pennis ales, gab seine Furcht mit den Flügeln (durch Flattern) zu erkennen, Verg. Aen. 5, 505. – II) prägn., jmd. zu fürchten haben = es mit jmd. aufnehmen-, mit jmd. kämpfen müssen, non omnia monstra tim., Sen. apoc. 5, 3 (wo das handschr. timuerit herzustellen ist): monstra saeva aut feras, Sen. Herc. fur. 455 (458): feras, Sen. Herc. Oet. 270 (272): pro telis gerit quae timuit et quae fudit, Sen. Herc. fur. 40 (44) sq.: et uterque timuit, Sen. Herc. fur. 793 (797). – ➳ PAdi. timēns u. timendus s. bes.

tĭmĕō, (6) ŭī, ēre, ¶ 1 tr., craindre : a) avec acc. : aliquem Cæs. G. 1, 40, 6 ; Cic. Rep. 3, 23 ; Scauro 8 ; Leg. 1, 41, etc.; aliquam rem Cic. Att. 10, 14, 1 ; Mil. 36 ; Tusc. 4, 41 ; Off. 2, 38, etc., craindre qqn, craindre qqch. || noxiam vini ægris Plin. 14, 101, craindre pour les malades les mauvais effets du vin, cf. Quint. 4, 1, 9 ; 11, 1, 75 || aliquid pro aliquo Brut. d. Cic. ad Br. 24, 2, craindre qqch. pour qqn || de se nihil timere Cic. Sest. 1, ne rien craindre pour soi ; de suo ac legionis periculo Cæs. G. 5, 57, 1, nʼavoir aucune crainte de danger pour soi et pour la légion, cf. Cæs. G. 3, 3, 1 || ab aliquo aliquid Cic. Sest. 41, craindre qqch. de la part de qqn, cf. Phil. 5, 51 ; 10, 14 ; Liv. 24, 38, 9 ; b) [avec interr. ind.] se demander avec inquiétude : timeo, quidnam... eloqui possim Cic. Cæcil. 42, je me demande avec inquiétude ce que je puis dire..., cf. Cic. Att. 12, 24, 1 ; hæc quo sint eruptura, timeo Cic. Att. 2, 20, 5, je redoute les suites de tout cela ; nostræ timeo parti, quid hic respondeat Ter. Andr. 419, je me demande avec inquiétude pour notre cause ce quʼil va répondre ; c) [avec inf.] craindre de : Cic. Com. 4 ; Cæs. C. 1, 64, 3 ; 3, 73, 6 ; Hirt. G. 8, 16, 2 ; Hor. Ep. 1, 7, 4 || [avec prop. inf.] craindre que : Cæl. d. Cic. Fam. 8, 11, 3 ; Liv. 3, 22, 2 ; 5, 21, 6 ; 7, 39, 4, etc.; d) [avec ne ou ut ] craindre que... ne [ou] craindre que ne... pas : [v. paveo, § 2 ] ; ne abducam, times Cic. Fin. 5, 86, tu crains que je nʼemmène, cf. Cic. Agr. 2, 38 ; Cæs. G. 2, 26, 2 ; C. 1, 2, 3 ; omnes labores te excipere video ; timeo, ut sustineas Cic. Fam. 14, 2, 3, je vois que tu prends sur toi toutes les fatigues ; je crains que tu nʼy résistes pas ; timere, ne non Hor. Ep. 1, 17, 37, craindre que ne... pas, cf. Curt. 3, 7, 9 || [avec anticip.] : rem frumentariam, ut satis commode supportari posset, timere Cæs. G. 1, 39, 6, craindre que le blé ne fût pas bien facile à transporter ; timebatur, ne tyrannidem concupisceret Nep. Alc. 7, 3, on craignait quʼil ne convoitât la tyrannie ¶ 2 [abs^t ] craindre, être dans la crainte : numquam timere, numquam dolere Cic. Ac. 2, 135, nʼéprouver jamais de crainte, jamais de douleur ; timentibus ceteris Cic. Rep. 1, 29, les autres étant remplis dʼinquiétude, cf. Cic. Tusc. 4, 66 ; Clu. 20 ; Att. 10, 14, 1 ; Cæs. G. 7, 7 || [avec dat.] craindre pour, alicui, alicui rei, pour qqn, pour qqch. : Cic. Quir. 13 ; Leg. 2, 41 ; Cæs. G. 4, 16, 1 ; 7, 44, 4 ; C. 3, 27 ; 3, 69 || [avec pro ] Curt. 6, 10, 27 ; Plin. Min. Ep. 3, 17, 3 ; Sen. Rhet. Contr. 7, 20, 1 ; Sen. Ep. 14, 1, etc. || [avec a, ab ] : timere a suis Cic. Phil. 2, 116, être dans la crainte du fait des siens, redouter les siens, cf. Cic. Sulla 59 || [avec de ] : de re publica Cic. Att. 7, 6, 2, avoir des craintes pour lʼÉtat, cf. Cic. Sest. 62 || ales timuit exterrita pennis Virg. En. 5, 105, lʼoiseau effrayé trahit sa crainte dans un battement dʼailes.

timeo , es, ui, ere. act. n. 2.
怕。惶。畏。嫌。— id 懼此。— eum 懼彼。— ei vel pro eo 吾爲彼懼。— id ei 恐此害彼。— de republica 怕本國之危。Timeo ne me decipiat 恐其騙我。Timeo ut donet vel timeo ut eo me donet 恐不送此與我。Timetur 人怕之。

Suggest a Translation
See an image

timeō uī, —, ēre

• 2 TEM-, to fear, be afraid, be fearful, be apprehensive, be afraid of, dread, apprehend: timentibus ceteris propter ignorationem locorum: timentes confirmat, Cs.: cottidie aliquid fit lenius quam timebamus: de re p. valde: a quo quidem genere ego numquam timui: pro eo, Cu.: timuere dei pro vindice terrae, O.: tibi timui, for you, T.: sibi, Cs.: nihil magis quam perfidiam timemus: quos aliquamdiu inermes timuissent, Cs.: nomen absentis, Cs.: numinis iram, O.: Peius leto flagitium, H.: furem Caulibus, a thief for his cabbages, Iu.: de suo ac legionis periculo nihil, Cs.: quod pro quoque timendum, aut a quoque petendum sit: timeo quidnam eloqui possim: misera timeo, ‘incertum’ hoc quorsum accidat, T.: haec quo sint eruptura: tantae magnitudinis flumini exercitum obicere, etc., Cs.: inventis uti, H.: latebras intrare, O.: ni cedenti instaturum alterum timuissent, L.: neque timerent, ne circumvenirentur, Cs.: timuit, ne non succederet, H.: timeo, ut sustineas, I am afraid you cannot stand it: ut satis commode supportari posset (res frumentaria), timere dicebant, Cs.—To show fear, express terror(poet.): timuit exterrita pennis Ales, expressed its fear, i. e. fluttered, V.