tranquillo
tranquillo, quietly, without disturbance
tranquillo2, to make calm, calm, still, compose, tranquillize
tranquillō, adv., v. tranquillus, I. b. and II. b.
tranquillo, āvi, 1, v. a. [tranquillus], to make calm or still, to calm, still.
- I Lit. (very rare; syn. sereno): mare tranquillatur oleo, Plin. 2, 103, 106, § 234. —
- B Transf.: vultum, i. e. to clear up, brighten, Plaut. Capt. 1, 2, 21 (130).—
- II Trop., to calm, compose, tranquillize (class.): ut aut perturbentur animi aut tranquillentur, Cic. Top. 26, 98: animos, id. Fin. 1, 16, 50: tranquillatis rebus Romanis, Nep. Att. 4, 5: quid pure tranquillet, honos an dulce lucellum, Hor. Ep. 1, 18, 102.
1. trānquillo, āvī, āre (tranquillus), ruhig machen, beruhigen, stillen, I) eig.: mare oleo, Plin. 2, 234. – II) bildl.: voltum, Plaut.: animos, Cic.: rebus tranquillatis, da es in Rom ruhig geworden war, Nep.
2. trānquillō, Adv. (tranquillus), ruhig, Liv. 3, 14, 6. Sen. ep. 85, 34. Plin. 9, 18 u. 94.
1 tranquillō, āvī, ātum, āre (tranquillus), tr., calmer, apaiser : Plin. 2, 234 || [fig.] Cic. Top. 98 ; Fin. 1, 50 ; rebus tranquillatis Nep. Att. 4, 5, la situation étant devenue calme.
2 tranquillō, adv., c. tranquille : Liv. 3, 14, 6.
tranquillō (1) adv.
- tranquillus, quietly, without disturbance: nec cetera modo tribuni tranquillo peregere, L.
tranquillō (2) —, ātus, āre
- tranquillus, to make calm, calm, still, compose, tranquillize: animos: tranquillatis rebus Romanis, when order was restored at Rome, N.: Quid pure tranquillet, honos an dulce lucellum, H.