transabeo
transabeo, to go through, pierce through, transfix
trans-ăbĕo, ĭi, īre, v. a. and n. (poet.).
- Act., to go beyond, pass by: populos atque aequora longe Transabeunt, Val. Fl. 4, 510: aliquem fugā, Stat. Th. 6, 507: difficultate, Ap. Met. 8, 15, 36. — Neutr.: transabiit non hunc sitiens gravis hasta cruorem, Sil. 12, 264. —
- II To go through.
- A Of a weapon, to pierce through, transfix: ensis Transabiit costas, Verg. A. 9, 432: costas (ensis), Stat. Th. 2, 9: aliquem (trabs), id. ib. 9, 126.—
- B Of a person: per medias acies infesti militis transabivi, Ap. Met. 7, 8, 6.
trāns-abeo, iī, itum, īre, I) darübergehen, populos, Val. Flacc.: calcata retiola, Apul.: per medias acies, Apul. – bildl., difficultates illas, Apul. met. 8, 15. – II) durchgehen = durchbohren, ensis transabiit costas, Verg. u. Stat.: alqm, Sil. – ➳ Perf. trānsabīvī, Apul. met. 7, 8.
trānsăbĕō, ĭī, ĭtum, īre, tr., ¶ 1 aller au- delà de, traverser, dépasser : Stat. Th. 6, 507 || [abst ] aller au-delà : Sil. 12, 264 ¶ 2 transpercer : Virg. En. 9, 432 ; Stat. Th. 2, 9.
- 1. (Verg.) doorbóren; ➤ ensis transabiit costas;
- 2. (poët.; postklass.) nog verder dóórdringen, zich nog verder verwijderen.
trāns-abeō iī, —, īre,
- to go through, pierce through, transfix: ensis Transabiit costas, V.