transactio
transactĭo, ōnis, f. [transigo] (postclass.).
- A completing, completion: mundi, Tert. Anim. 55 med.: vitae, Ennod. Ep. 1, 6.—
- II In jurid. Lat., an agreement, transaction: de transactionibus, Dig. 2, tit. 15; 50, 16, 230.
trānsāctio, ōnis, f. (transigo), I) die Vollendung, Tert. de anim. 55. – II) der Vergleich, ICt.
nullo modo ‥ ex pacto convenit ‥ donec xxxiiij marcas ‥ quas ei abbas ~ionis hujus causa muneravit ‥
causam inter abbatem E. et A. clericum de S. super decimas dominii ‥ sub hoc ‥ ~ionis fine ‥ fuisse terminatam
jura confundere, suscitare lites, ~iones rescindere
cum ‥ ~io partium et indulgentia ‥ omnem penam pecuniarum tollant
partibus evocatis hinc et inde ~io celebrata est
modum scribendi ‥ in cirographis, cartis et in ~ionibus
quod ‥ habemus nisi unicum sigillum quo sigillamus tranxacciones, vendiciones, procurationes, et alia consignanda
abbas ‥ in ~ionem sub annuo canone duarum marcarum ‥ canonicis reddendarum per electos iterum arbitros consentivit
trānsāctĭō, ōnis, f. (transigo), ¶ 1 action dʼachever, de finir, fin : Tert. Anim. 55 ¶ 2 transaction, accord : Dig. 50, 16, 230.