transveho
transveho, to carry across, convey over, bear to the other side, transport
trans-vĕho or trāvĕho, xi, ctum, 3, v. a., to carry, conduct, or convey across or over; to transport (syn.: transporto, transmitto).
- I Lit.
- A In gen.: quid militum transvexisset, Caes. B. C. 3, 29: exercitum in Britanniam, Suet. Caes. 58; cf.: copias ponte, Plin. 4, 12, 24, § 76: ut jam Hispanos omnes inflati transvexerint utres, Liv. 21, 47, 5: Dardanium agmen (pons), Sil. 4, 489: agmina classe, id. 4, 494: corpus defuncti per vicos, Dig. 47, 13, 3; Sen. Herc. Oet. 1964: navem Argo umeris transvectam Alpes, Plin. 3, 18, 22, § 128. —
- b Mid.: transvehor, to go, come, pass, travel, ride, or sail across or over: caerula cursu, Cic. poët. Fin. 5, 18, 49: Medi, Persae ... navibus in Africam transvecti, Sall. J. 18, 4: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, id. ib. 28, 6: cum duabus quinqueremibus Corcyram transvectus, Liv. 32, 16, 2: vada Tartari, Sen. Herc. Fur. 889: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, Tac. Agr. 37; cf.: ludicro Circensium Britannicus et Nero transvecti sunt, id. A. 12, 41: transvehitur Tuscos, flies past, Claud. Laud. Stil. 2, 272.—
- B In partic.
- 1 To carry, bear, lead, or conduct along in triumph: signa tabulasque, Flor. 2, 12: arma spoliaque multa Gallica carpentis transvecta, Liv. 39, 7, 2.—
- 2 Of the Roman knights, to ride past before the censor for review (syn. traduco), Liv. 9, 46, 15; Suet. Aug. 38; Dig. 2, 4, 2, § 4; Val. Max. 2, 2, 8.—
- II Trop., of time, to pass by, elapse (Tacitean): abiit jam et transvectum est tempus, quo, etc., Tac. H. 2, 76: transvecta aestas, id. Agr. 18.
trāns-veho (trāveho), vēxī, vectum, ere, I) hinüber-, überführen, -fahren, -tragen, -bringen, A) aktiv: milites, Caes.: naves plaustris, Liv.: navem umeris travectam Alpes, Plin.: exercitum in Britanniam, Suet. – B) medial transvehi, hinüber-, überfahren, übersetzen, in Africam, Sall.: Corcyram, Liv.: m. Acc. des Gegenstandes, über den man fährt, caerula cursu, Cic. poët.: flumen (schwimmend) übersetzen über usw., Varro. – II) durch etwas hin-, vorüberführen, -tragen, -bringen, A) aktiv: a) im allg.: corpus defuncti in itinere per vicos aut oppidum, Rescript. divi Marci b. Ulp. dig. 47, 12, 3. § 4. – b) insbes., im Triumphe vorüberführen, -fahren, einherfahren, aufführen, arma spoliaque carpentis, Liv.: primus dies signa tabulasque, secundus arma pecuniasque transvexit, Flor. – B) medial transvehi = vorüberfahren, -reiten, 1) eig.: a) im allg.: transvectae a fronte pugnantium alae, vorüberreitend vor der Front, herumreitend um die Front, Tac. Agr. 37. – poet., transvehitur (fliegt vorüber an) Tuscos, Claud. laud. Stil. 2, 272. – b) insbes., bei einem öffentl. Aufzug vorüber-, einherfahren, -reiten, α) v. den Cäsaren, bei den zirzensischen Spielen, Tac. ann. 12, 41. – β) v. den Rittern = vor dem Zensor zur Musterung vorüberreiten, aufreiten, Liv. 9, 46, 15. Suet. Aug. 38, 3. – 2) übtr., v. der Zeit = vorübergehen, verstreichen, abiit iam et transvectum est tempus, quo etc., fern und hinter dir liegt die Zeit, wo usw., Tac. hist. 2, 76: quamquam transvecta aestas, Tac. Agr. 18.
trānsvehō (11) (trāvĕhō), vexi, vectum, ĕre, tr., ¶ 1 transporter au-delà, faire passer : milites Cæs. C. 3, 29, 3, transporter les soldats [par mer] ; legiones in Africam transvectæ Sall. J. 28, 6, légions transportées en Afrique, cf. Sall. J. 18, 4 ; Liv. 32, 16, 2 ; hæc transvectus cærula Cic. Fin. 5, 49, transporté de lʼautre côté de ces parages azurés ¶ 2 faire passer (défiler) devant les yeux en parade : Liv. 39, 7, 2 || equites transvehuntur Liv. 9, 46, 15, les chevaliers défilent (étant passés en revue) [devant le censeur], cf. Suet. Aug. 38 ¶ 3 [fig.] pass., transvehi passer, sʼécouler [en parl. du temps] : Tac. Agr. 18 ; H. 2, 76.
- 1. óvervaren, overbrengen, overzetten (over: acc.) [agmina classe; exercitum in Britanniam]; — pass. overvaren, oversteken [in Africam];
- 2. voorbijvoeren, voorbijdragen (ihb. in een triomftocht) [spolia carpentis]; — pass. voorbijvaren, voorbijtrekken, voorbijrijden;
- 3. (metaf.) (Tac.) pass. (v.d. tijd) voorbijgaan, verstrijken.
trāns-vehō or trāvehō vēxī, vectus, ere,
- to carry across, convey over, bear to the other side, transport: quid militum transvexisset, Cs.: ut iam Hispanos omnes inflati travexerint utres, L.— Pass: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, S.: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, crossed in front of the line of battle, Ta.: haec transvectus caerula cursu, traversed; cf. cum quinqueremibus Corcyram travectus, crossed to Corcyra, L.—To carry in triumph, display: arma spoliaque multa Gallica carpentis travecta, L.— To ride in procession, parade: ut equites idibus Quinctilibus transveherentur, L.—Fig., of time, to pass, elapse: transvecta aestas, Ta.