About

Menu

transverberare

transverberare [CL] 1 (of person or weapon) to strike so as to pierce through, transfix; b (transf., fig., or in fig. context). quem ‥ sanguine rorantem rigido transverberat ense Aldh. CE 4. 6. 23; gladius ~abit ‥ regem Gir. PI III 9; imperatorem aggressus est impetu, ut nec clipeus obstiterit nec lorica quin valida impacta dextra lancea ei penetralia ~aret Hist. Meriadoci 396; Herodes ‥ innoxios / ferro transverberat pugnaci parvulos Walt. Wimb. Carm. 248; s1381 [Walterus Tyler] gladiis diversis in locis corporis ~atur Wals. HA I 465.  b ecclesia ‥ bis acuto testamentorum mucrone hominum vitaliter corda ~ans [gl.: castigans, transfigens, þurhþynde] hereditariam legitimae aeternitatis sobolem casto verbi fecundat semine Aldh. VirgP 5; quos sue dulcedinis nectare inebriaverat amorisque mucrone ~averat Gosc. Lib. Confort. 30; c1160 homines ingeniosi ‥ qui splendore solis sunt ~ati, quoniam a Christo, sole justitie, fulgent illuminati Osb. Clar. Ep. 41; si animam matris compatientis gladius pertransivit [cf. Luc. ii 35], quomodo non multo magis animam Filii patientis ~avit? J. Ford Serm. 10. 2. 2 to thrash, beat thoroughly or completely (also transf. or fig.). imperator et tyrannus ‥ cum omnibus ducibus Romanicae gentis ‥ ~avit omnes regulos Brittanorum Nen. HB 165; rex Merce Centensem provinciam ~ans predatus est H. Hunt. HA IV 27.

Saved

Recent