tristitudo
tristĭtūdo, ĭnis, f. [tristis],
- sadness, sorrow, grief, melancholy, dejection (post-class.): omnem de tuo pectore tristitudinem mitte, Ap. Met. 3, 11, 8; so id. Mag. p. 295, 19; Sid. Ep. 8, 11 fin.
trīstitūdo, inis, f. (tristis) = tristitia, Apul. met. 3, 11 u. apol. 32. Sidon. epist. 8, 11, 14.
trīstĭtūdō, dĭnis, f. , c. tristitia : Apul. M. 3, 11 ; Apol. 32.