triumphatrix

triumphatrix [CL triumphare+-trix], that triumphs or conquers (f.) (also w. obj. gen.). [arca Domini] mortis ~ix Bede Sam. 540D; exempla majorum ‥ nullum ‥ erigerent ‥ nisi pia sollicitudo scriptorum et ~ix inertie diligentia eadem ad posteros transmisisset J. Sal. Pol. prol. 385A; expositores ‥ omnes artis hujus [logice] velut ~icis inter alias grandi preconio erexere vexillum Id. Met. 873C; India, tot regum nutrix, dehinc victa potenter / sub Bacho tanto principe tuta fuit; / tanta triumphatrix Bacho cessisse volebat, / a Bacho vinci gloria magna fuit Neckam Poems 118; plebs ‥ triumphatrix regnat Garl. Tri. Eccl. 142.