triumviralis
triumviralis, of the triumvirs, triumviral
trĭumvĭrālis, e, adj. [triumviri],
- of or belonging to the triumvirs, triumviral: sectus flagellis triumviralibus, i.e. of the superintendents of prisons, Hor. Epod. 4, 11: supplicium, Tac. A. 5, 9 fin.: proscriptio, i. e. of the triumvirorum reipublicae constituendae, Sen. Ben. 2, 11, 1; Lact. 2, 4, 36.
triumvirālis, e, zu den triumviri gehörig, von den triumviri verhängt, arma, Sen. rhet.: flagella, von den triumviri capitales, Hor. epod. 4, 11: so auch supplicium, das Erdrosseln, Tac. ann. 5, 9: proscriptio, von den triumviri rei publicae constituendae, Sen. de ben. 2, 11, 1. Lact. 2, 4, 36.
trĭumvĭrālis, (14) e, ¶ 1 des triumvirs (capitales) : Hor. Epo. 4, 11 ; triumvirale supplicium Tac. Ann. 5, 9, pendaison ¶ 2 des triumvirs [triumvirat] : Sen. Ben. 2, 11, 1.
triumvirālis e, adj.
- triumviri, of the triumvirs, triumviral: flagellae, i. e. of the superintendents of prisons, H.: supplicium, Ta.