tumidus
tumidus, swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid
Frieze-Dennison Vergil
Could not find tumidi in Logeion dictionaries.
tumidi Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of tumidus
- I Lit.: membrum tumidum ac turgidum, Cic. Tusc. 3, 9, 19: serpens inflato collo, tumidis cervicibus, id. Vatin. 2, 4: Python, Ov. M. 1, 460: Echidnae, id. ib. 10, 313: venter, id. Am. 2, 14, 15: papillae, id. R. Am. 338: virginitas, i.e. with swelling breasts, Stat. Th. 2, 204: mare, Verg. A. 8, 671: aequor, id. ib. 3, 157; Ov. M. 14, 544: fluctus, id. ib. 11, 480: Nilus, Hor. C. 3, 3, 48: vela, id. Ep. 2, 2, 201: montes, Ov. Am. 2, 16, 51: terrae Germaniae, Tac. A. 2, 23 Ritter; cf. Nipperd. ad loc. (Halm, umidis): crudi tumidique lavemur, i.e. swollen, stuffed with food, Hor. Ep. 1, 6, 61.—Comp.: oculi, Cels. 2, 6: humus, Col. 4, 1, 3.—
- II Trop.
- A Swollen or swelling with passionate excitement; excited, incensed, enraged, exasperated; puffed up, elated, haughty, arrogant; restless, violent, ready to break out (mostly poet.; not in Cic.); with anger: tumida ex irā tum corda residunt, Verg. A. 6, 407: ōs, Hor. A. P. 94: es tumidus genitoris imagine falsi, Ov. M. 1, 754.—With pride, Ov. M. 8, 396; 8, 495; Hor. S. 1, 7, 7: sermo, id. ib. 2, 5, 98: minae, id. C. 4, 3, 8: cum tumidum est cor, i.e. swells with ambition, Hor. S. 2, 3, 213: tumidi minantur, swelling with rage, Stat. Ach. 1, 155: ingenia genti tumida, Just. 41, 3, 7: tumidae gentium inflataeque cervices, Flor. 4, 12, 2: quem tumidum ac sui jactantem et ambitiosum institorem eloquentiae videat, Quint. 11, 1, 50.—Sup.: (Alexander) tumidissimum animal, most arrogant, Sen. Ben. 2, 16, 2: Eridani tumidissimus accola Celtae, most seditious, Sil. 11, 25.—
- B Of style, etc.
- 1 Of the orator himself, bombastic, pompous: fiunt pro grandibus tumidi, Quint. 10, 2, 16: quem (Ciceronem) et suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem, ut Asianum et redundantem, id. 12, 10, 12.—
- 2 Of speech, inflated, turgid, tumid, bombastic: non negaverim et totam Asiae regionem inaniora parere ingenia et nostrorum tumidiorem sermonem esse, Liv. 45, 23, 16: quod alibi magnificum, tumidum alibi, Quint. 8, 3, 18: visus es mihi in scriptis meis annotasse quaedam ut tumida, quae ego sublimia arbitrabar, Plin. Ep. 9, 26, 5; 7, 12, 4; Quint. 8, 3, 13; 8, 3, 56; 2, 5, 10: sufflati atque tumidi, Gell. 7, 14, 5.— Comp.: tumidior sermo, Liv. 45, 23, 16: ut tibi tumidius videretur, quod est sonantius et elatius, Plin. Ep. 7, 12, 4: fuisset tumidius, si, etc., Quint. 11, 1, 28.—
- III Act., puffing up, causing to swell: tumidoque inflatur carbasus Austro, Verg. A. 3, 357 Forbig. ad loc.: nec tumidos causabitur Euros, Ov. Am. 1, 9, 13.—Trop.: Qui nunc in tumidum jactando venit honorem, Prop. 2, 24, 31 (3, 16, 15) Paley ad loc.—Hence, adv.: tŭmĭdē (acc. to II. A.), haughtily, pompously: tumidissime dixit Murrhedius, Sen. Contr. 4, 25 fin.
turgidus venter, tumida facies et rubicunda, lingua procax
que fumositas ‥ replens concavitatem ‥ circa oculos, eam distendendo ~am [facit ]
mare mergentem tumidis non sorbuit undis
gentilium namque superba et incredula diu corda merito tumidis amarisque fluctibus maris assimilantur
de ~o aestuantis saeculi gurgite
imperante tentationum ventis, et profunde atque tumide amaritudinis mari, tranquillitas magna fiat
vas ~um infusa repellit
~o [gl.: elato ] elationis supercilio inflati de sola carnis integritate gloriantur
nam sceptro tumidae regni moderantur habenae
~o gestu et pompatico incessu pre se ferens conscientiam litterarum
~um etenim iter ingressus pertinaciam sepius subrogabat constancie
superbia ‥ humilitatis et confessionis excludit remedium, reddens hominem audacem ad injuriam, ~um ad correctionem
jugum servitutis imposite a ~a cervice reicere molientes
clericus ‥ fastu innato ~us, sed ~issimus ex afflatu spiritus curialis
cor inde ~um gerens, et sic grave supercilium inducens
per vulnus quod habet hyatum, voluit intelligere ~am locutionem
Hermagoras, rethor quidam grecus, ~am habuit eloquentiam
- 1. (op)gezwollen, zwellend, opgeblazen [membrum; venter; Python boordevol gif; Nilus; vela aquilone];
- 2. (metaf.) opgeblazen, verwaand;
- 3. (poët.) driftig, ziedend, kokend [corda];
- 4. (poët.) (aan)zwellend, stormachtig [aequor; auster];
- 5. (v.e. redevoering en redenaar) gezwollen, bombastisch [sermones];
- 6. (Prop.) strelend, trots makend [honor].
腫。蠱。怒。傲者。Tumidae terrae 山多之地方。Tumidi spiritus 自滿之心。Tumidi sermones 鴟張之論。高文。Tumidum mare 不平之海。Tumidae uvae 滿汁之葡萄果。Tumidi montes 高山。
Suggest a Translation
See an image
- 1 TV-, swollen, swelling, rising high, protuberant, tumid: membrum: venter, O.: aequor, V.: Fluctus, O.: vela, H.: montes, O.: crudi tumidique lavemur, i. e. stuffed with food, H.—Puffing up, causing to swell: tumidoque inflatur carbasus Austro, V.: Nec tumidos causabitur Euros, O.—Fig., swollen with anger, excited, incensed, enraged, exasperated: tumida ex irā tum corda residunt, V.: animus tumidā fervebat ab irā, O.—Swollen with pride, puffed up, elated, haughty, arrogant: es tumidus genitoris imagine falsi, O.: cum tumidum est cor, i. e. swells with ambition, H.: tumidior sermo, inflated, L.: regum minae, arrogant, H.: honor, vain, Pr.
-
…magna loquentem nec sibi cedentem Phoeboque parente superbum non tulit Inachides, matri que ait omnia demens credis et es tumidus genitoris imagine falsi. Erubuit Phaethon iramque pudore repressit et tulit ad Clymenen Epaphi convicia matrem ; quo que magis…
Ovid, Metamorphoses
-
…, qui dare certa ferae, dare vulnera possumus hosti, qui modo pestifero tot iugera ventre prementem stravimus innumeris tumidum Pythona sagittis. Tu face nescio quos esto contentus amores inritare tua, nec laudes adsere nostras. Filius huic…
Ovid, Metamorphoses
-
…testimonium diceret, sensi atque providi. repente enim te tamquam serpens e latibulis oculis eminentibus, inflato collo, tumidis cervicibus intulisti, ut mihi renovatus ille tuus in to. .. .. . veterem meum amicum ,…
Cicero, in Vatinium
-
…orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut num aliud quodpiam membrum tumidum ac turgidum non vitiose se habet sic igitur inflatus et tumens animus in vitio est. sapientis autem animus semper…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Agamemnonis fidele coniugium ut nihil subesset animo quod graves faceret metus tamen superba et impotens flatu nimis Fortuna magno spiritus tumidos daret. gravis ille sociis stante adhuc Troia fuit quid rere ad animum suapte natura trucem Troiam addidisse rex Mycenarum…
Seneca, Agamemnon
-
…vitia sollicitant ; hic tibi gratis vivendum est. Vix effici toto saeculo potest, ut vitia tam longa licentia tumida subigantur et iugum accipiant, nedum, si tam breve tempus intervallis caedimus. Unam quamlibet rem vix ad perfectum…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…, in qua cum matre Menephron concubiturus erat saevarum more ferarum Cephison procul hinc deflentem fata nepotis respicit, in tumidam phocen ab Apolline versi, Eumelique domum lugentis in aere natum. Tandem vipereis Ephyren Pirenida pennis contigit. Hic…
Ovid, Metamorphoses
-
…cum caro in humorem crassum et spumidum inimico igni conliquescit et spiritu indidem parto ex candore compressi aeris albida et tumida tabes fluit. ea namque tabes si foras corporis prospirauit, maiore dedecore quam noxa diffunditur ; pectoris enim primorem…
Apuleius, Apologia
-
…armaque congesta strue deplorata iacebant. Ecce etiam rigido concussae flamine nubes exonerabantur, nec rupti turbine venti derant aut tumida confractum grandine caelum. Ipsae iam nubes ruptae super arma cadebant, et concreta gelu ponti velut unda ruebat .…
Petronius, Satyricon, Fragmenta, and Poems
-
…amas, tam saepe relinquis, Et quotiens grave sit puppibus ire, natas. Sic tamen, o iuvenis tumidarum victor aquarum, Sic facito spernas, ut vereare, fretum Arte laboratae merguntur ab aequore naves ; Tu tua…
Ovid, Epistulae