About

Menu

turbatim

turbatim [CL turba+-atim; cf. turmatim], in a crowd or dense throng. hec turba ‥ ~im, adverbium Osb. Glouc. Deriv. 577; repentina eos invasit calamitas. namque irruentibus in eos ~im apparitorum cuneis ‥ Cantabrigiam perducti sunt ibique ‥ detrusi ergastulo Mir. Hen. VI II 40.

Saved

Recent