About
Menu

turpare

turpare [CL] 1 to render foul, dirty, or impure, to taint, corrupt (also in transf. or fig. context). tunc regis precibus surrexit bella puella, / quam prius effigies turpabat torva senectae Aldh. VirgV 605; †785 (?11c) hanc ‥ donationem si quis ‥ aliquibus maculis ~are, frangere, minuere, auferre satagerit CS 245 (cf. Ch. Wells 30: c959 (15c) quam si quis ‥ aliquibus maculis turbare satagerit); si crinem turbatum et ~atum protrahit, si barbam vellit ‥ J. Sal. Pol. 592A; que [anima mea] est timore concussa, merore affecta, terrore pavida, omni decore privata, omni horrore ~ata Ad. Scot TGC 799A; annus ‥ quem hyemales continue ~averunt inundaciones Map NC I 15 f. 12; mors sensus sepelit, os turpat rictibus Walt. Wimb. Sim. 83. 2 to sully or diminish the honour of, dishonour, disgrace, put to shame, (also) to render morally foul or tainted; b (in gl.). Deus nota falsitatis ~atus non queat esse Deus Pull. Sent. 710C; quis ab eo continet unde ~atur, nisi dilexerit unde honestatur Rob. Bridl. Dial. 64; ~atus cruce, multatus morte Ad. Scot QEC 837C.  b 9‥ ~abat, orretteð WW. 3 f. l. idola colentes †turparunt [? l. torpebant] mortis in umbra, / quos ille ad Christum vertit pietate magistra Mir. Nin. 66 (cf. Aldh. CE 4. 8. 5: torpebant mortis in umbra).

Saved

Recent