turpĭlŭcris,e,Gloss. , et turpĭlŭcrus,a, um,Aug.Monach.13(turpis, lucrum), qui fait un gain honteux.
, Αἰσχρόκερδος, in Gloss. Græc. Lat. Joh. de Janua habet Turpilucrum ; unde
Turpilucrus, turpiter lucrum faciens. Gloss. Lat. Gall. Sangerman. :
Tupilucrum, lait gain.