turpilucricupidus
turpĭlŭcrī̆cŭpĭdus, i, adj. m. [turpis-lucrum-cupidus], = αἰσχροκερδής,
- covetous of base or dishonest gain, as a term of abuse, Plaut. Trin. 1, 2, 63 (101).
turpilucricupidus, ī, m. (= turpis lucri cupidus) = αἰσχροκερδής, nach schändlichem Gewinne begierig, Plaut. trin. 100.
turpĭlŭcrĭcŭpĭdus, a, um = turpis lucri cupidus, avide dʼun gain honteux : Pl. Trin. 100.