turpiloquus
turpiloquus, a, um (turpis u. loquor), häßliche Worte führend, Isid. Regul. Monach. 17, 2.
colloquia fornicatorum contemnit, blandimenta despicit ‥ nec patitur etiam ut in sua domo aliquis ~us ‥ sedeat
derogatores dicuntur ~i
gravioris ‥ culpe obnoxius est, si temulentus quisquis sit, si discors, si turpilocus
a foule speker , †spuridicus [l. spurcidicus ], ~us