turpilucrus
turpĭlŭcrus, i, adj. m. [turpis-lucrum],
- making dishonest gain, Aug. Op. Mon. 13.
turpilucrus, ī, m. (turpis u. lucrum) = αἰσχροκερδής, auf schlechten Gewinn ausgehend, Augustin. de op. monach. 13.