turpiculus
turpiculus, rather vile, repulsive, deformed
turpĭcŭlus, a, um, adj. dim. [turpis], ugly, foul, deformed.
- I Lit.: nasus, Cat. 41, 3: res, Varr. L. L. 7, § 97 Müll.—*
- II Trop.: jocus in (rebus) turpiculis et quasi deformibus ponitur, Cic. de Or. 2, 61, 248.
turpiculus, a, um (Demin. v. turpis), etwas (gar) häßlich, gar entstellt, I) eig.: nasus, Catull. 41, 3: res quaedam, Varro LL. 7, 97. – II) bildl.: res turpiculae et quasi deformes, Cic. de or. 2, 248.
turpĭcŭlus, (16) a, um, dim. de turpis, qq. peu laid : Catul. 41, 3 ; Varro L. 7, 97 || [fig.] Cic. de Or. 2, 248.
turpiculus
adj.
dim.
- turpis, rather vile, repulsive, deformed: iocus in (rebus) turpiculis: nasus, Ct.