uterlibet
uterlibet, which of the two you please, either at will, either one
ŭter-lĭbet, utrălĭbet, utrumlĭbet, pron.
- I Which of the two you please, whichsoever of the two (rare but class.): utrumlibet elige, alterum incredibile est, alterum nefarium et ante hoc tempus utrumque inauditum, Cic. Quint. 26, 81.—
- II Indef., either one (of two), either of the two: eos consules esse, quorum utrolibet duce bellum Etruscum geri recte possit, Liv. 10, 24, 17: quae non dicere, si utrum libet esset liberum, maluissemus, Quint. 11, 1, 60; cf. id. 9, 1, 7: fingamus utrumlibet non recte dictum, id. 1, 5, 35; cf. id. 5, 10, 70; 6, 4, 18: si parti utrilibet omnino alteram detrahas, id. 2, 19, 2: ubi utrolibet modo curatum est, Cels. 6, 18, 10: adjecto vel irino vel laureo oleo, sic ut utrilibet paulum aceti misceatur, id. 6, 7, 7: sanguinem fluentem ex utrālibet parte sistit, Plin. 24, 4, 8, § 13: in utramlibet partem, Scrib. Comp. 101: 255.—Hence,
- A ŭtrālĭbet, adv., on whichever of two sides, on either side, Plin. 2, 18, 16, § 79.—
- B ŭtrōlĭbet, adv., to either one of two sides, to either side: ne inclinata utrolibet cervix, Quint. 1, 11, 9.
uter-libet, utra-libet, utrum-libet, wer von beiden beliebt, wer es von beiden sei, es sei von beiden, wer od. was es wolle, einer von beiden, I) relat.: utrumlibet elige, wähle, was du willst, Cic. Quinct. 81: utrumlibet de his quisque sentiat, Augustin. de civ. dei 19, 13. – II) indefin.: ubi utrolibet modo curatum est, Cels.: si utrumlibet esset liberum, Quint.: si parti utrilibet omnino alteram detrahas, natura etiam sine doctrina multum valebit, Quint. 2, 19, 2. – ➳ utrālibet u. utrōlibet adv., s. bes.
aliquod capitulum de utrolibet Testamento
in humanitate nobis factum natura aequalem et in divinitate patri mansisse semper aequalem neque in utralibet natura se fecisse fingendo quod non erat
ex utralibet parte, Cantia scilicet et a Bedeforde(
si ‥ par scribat pari, ut miles militi ‥ uterlibet potest preponi alii(
Deus ‥ erat ‥ indeterminatus ad contradictoria, ad quorum utrumlibet poterat ex libertate sua determinari
palpo sentencie favet utrilibet / ‥ / contingens etenim est ad utrumlibet
si voluntas mea esset modo determinata ad unam partem de scribendo cras ‥ non esset meum scribere cras contingens. nunc autem est contingens ad utrumlibet ex habitudine sui ad manum
voluntas agit contingenter ad utrumlibet
nihil est in potestate voluntatis nisi illud quod potest agere et non agere indifferenter, igitur voluntas est agens contingens ad utrumlibet
ipsa voluntas ‥ aut est causa activa ad utrumlibet, ita quod potest agere et non agere ‥ aut est determinata ad agendum, et per consequens non habet in potestate sua facere illum actum vel non facere
licet necessarium sit summe determinatum quoad exclusionem indeterminacionis ad utrumlibet
proposicio contingens ad utrumlibet nec est necessaria nec impossibilis
[mathematica falsa ] ponit ‥ omnia de necessitate contingere, nihil ad utrumlibet, nihil a casu nec fortuna, nihil a consilio
contra eos [mathematicos ] qui fingunt necessitatem imponi eis que sunt ad utrumlibet, et precipue eis que a libero arbitrio proficiscuntur
illud quod est ad utrumlibet non magis determinatur ad unam partem quam ad aliam, hoc est, non magis determinatur ad esse quam ad non esse
negare omne agens equale sive ad utrumlibet destruit omnem laudem et vituperium et omne consilium et negociacionem et omnem libertatem voluntatis
ŭterlĭbĕt, (13) ŭtrălĭbĕt, ŭtrumlĭbĕt, pron. indéf., nʼimporte lequel des deux : Cic. Quinct. 81 ; Liv. 10, 24, 17 ; Quint. 1, 5, 35, etc.
- 1. (relat.) wie v. beide(n) ook (maar);
- 2. (postklass.) (indef.) een v. beide(n) ongeacht wie.
uter-libet utralibet, utrumlibet,
- pron, which of the two you please, either at will, either one: utrumlibet elige, etc.: eos consules esse, quorum utrolibet duce bellum geri recte possit, L.