uterinus
ŭtĕrīnus, a, um, adj. [uterus],
- born of the same mother, uterine: fratres, Cod. Just. 5, 61, 21: soror, ib. 6, 59, 15; Cod. Th. 9, 42, 9, § 3; Vulg. Gen. 43, 29.
uterīnus, a, um (uterus), leiblich = von einer Mutter (vgl. Isid. orig. 9, 6, 7), frater, Dict. 2, 3. Vulg. genes. 43, 29 u. 44, 20: fratres, Cod. Iust. 5, 62, 21. Isid. orig. 9, 6, 7: soror, Capit. Anton. Pius 1, 5. Cod. Iust. 6, 59, 15: frater vel soror uterini, ibid. § 2: uterinus frater ac soror, Cod. Theod. 9, 42, 9. § 3: frater soror sive consanguinei sive uterini, Iustin. instit. 3, 9, 3. p. 103, 6 Kr. – ➳ puerum uterinum (aus ihrem Leibe) parit, Plaut. truc. 4, 3, 32 Sp. (nach Gepperts Vermutung).
virgineo contubernio ‥ monasterii mater preficeretur spiritualis, ubi nunc cum ~o pignore dormit in sompno pacis
uterus ‥ unde ~us
ex diverso patrum genere efficiuntur Jacob et Heli ~i fratres
nos produxit genitrix uterinos
omnes filios matris meae et primogenitos et post me genitos velut fratres ~os ‥ amo
germanis et ~is ‥ longe nobilior est
de Caleph [descendit ] secundum matrem. et isti fratres erant ~i, non ex patre
rex Ricardus sacramentum exegit a duobus fratribus suis, Johanne ~o et Gaufrido ex non legitima
ex verbis Abraham intelligebat Pharao quod Sarra esset soror ejus ~a et non uxor
sponse nostre ecclesie spurius nequaquam ~us
carnaliter cognovit ejus sororem utrinam
ŭtĕrīnus, a, um (uterus), utérin, de la même mère : Cod. Just. 5, 61, 21, etc.