ventricosus
ventricōsus, a, um, dickbäuchig = ventriosus, Schol. Pers. 3, 31. Gloss. II, 596, 50.
~us, -a, -um, i. grossus, quod etiam ventruosus dicitur
conferre curavit ‥ ~e de Landu belue ‥ prebendam Menevie
~us, -a, -um, i. grossus, quod etiam ventruosus dicitur
conferre curavit ‥ ~e de Landu belue ‥ prebendam Menevie