ventrifluus
ventrĭflŭus, a, um, adj. [venter-fluo],
- laxative, purgative: medicamenta, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 134.
ventrifluus, a, um (venter u. fluo), laxierend, purgierend, medicamina, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 134 u. 4, 7, 105.
ventrĭflŭus, a, um (venter, fluo), qui relâche, laxatif : C. Aur. Chron. 1, 4, 134.