ventricola
ventrĭcŏla, ae, m. [venter-colo],
- one who makes a god of his belly, a belly-god, glutton, Aug. Ep. 86 med.
ventricola, ae, m. (venter u. colo), der Bauchdiener, Augustin. epist. 36. no. 3 u. 10.
gulosos ~as appellat apostolus: quare et libidinum sectatores libidinicolas non diceremus?
inter ventricolas versatur questio, pisce / quis colitur meliore lacus
hunc [hircum ] quidam vir ~a de Omeith furto surripuit, sublatum mactavit et manducavit
ventrĭcŏla, æ, m. f. (venter, colo 2), esclave de son ventre : Aug. Ep. 36, 3 et 10.
Quidam tamen ex oppido nostro impurissimi nebulones Ventricolæ, apud quos data crustula hispidi panis cujusvis dignitatis nomen facile mercari, eademque subtracta patibulo reus posses adjudicari. Ventraillernostris pro
Sovent s'endort, sovent s'ezveille, Sovent s'estent, sovent Ventraille.
Il me fist hui jesir par lui à Ventrillon A la terre estendu come pour oroison.