vibro
vibro, to set in tremulous motion, move to and fro, brandish, shake, agitate
Frieze-Dennison Vergil
Could not find vibrasset in Logeion dictionaries.
vibrasset Verb: pluperfect active subjunctive 3rd singular of vibro
- Act., to set in tremulous motion, to move rapidly to and fro, to brandish, shake, agitate (class.; syn.: quatio, ventilo).
- A Lit.: hastas ante pugnam, Cic. de Or. 2, 80, 325: hastam, id. Off. 2, 8, 29: flamina vestes, to cause to flutter, Ov. M. 1, 528: faces, Claud. Epith. 97: multifidas linguas (draco), Val. Fl. 1, 61: tremor vibrat ossa, makes tremble, Claud. Rapt. Pros. 3, 152: viscera vibrantur (equitando), are shaken about, Tac. A. 12, 51: impositus scuto more gentis et sustinentium umeris vibratus, dux eligitur, id. H. 4, 15: digitis vibratis jactare sententias, Quint. 11, 3, 120: thyrsum manu, Sen. Oedip. 420: serpens squalidum crista caput vibrans, id. Herc. Oet. 1254.—Poet.: vibrata flammis aequora, i.e. glimmering, sparkling, Val. Fl. 8, 306: crines vibrati, i.e. curled, frizzled, Verg. A. 12, 100; Plin. 2, 78, 80, § 189.— Mid.: sic mea vibrari pallentia membra videres, Ov. H. 11, 77.—
- 2 Transf., to throw with a vibratory motion, to launch, hurl: sicas et spargere venena, Cic. Cat. 2, 10, 23: conferti et quasi cohaerentes tela vibrare non poterant, Curt. 3, 11, 4: tremulum excusso jaculum lacerto, Ov. H. 4, 43: per auras spicula, id. M. 8, 374: fulmina (Juppiter), id. ib. 2, 308; cf.: vibratus ab aethere fulgor, Verg. A. 8, 524: jaculum ex arborum ramis vibrari, Plin. 8, 23, 35, § 85. —
- B Trop.
- 1 Of language, to fling, hurl, launch: truces vibrare iambos, Cat. 36, 5; cf. 2. vibratus, II.—
- 2 To threaten: tela undique mortem vibrantia, Amm.31, 13, 2. —
- II Neutr., to be in tremulous motion, etc.
- A Lit.
- 1 In gen., to shake, quiver, vibrate, tremble: linguā vibrante (serpentis), Lucr. 3, 657; Ov. M. 3, 34: terrae motus non simplici modo quatitur, sed tremit vibratque, Plin. 2, 80, 82, § 194.—
- 2 Of the voice or sounds, to tremble: (haec vox) sonat adhuc et vibrat in auribus meis, Sen. Prov. 3, 3; cf.: sonus lusciniae vibrans, Plin. 10, 29, 43, § 82: querelā adhuc vibrante, Val. Max. 5, 3, 2: ejusmodi fabulae vibrabant, Petr. 47, 1.—
- 3 To glimmer, glitter, gleam, scintillate, etc.: mare, quā a sole collucet, albescit et vibrat, Cic. Ac. 2 (Luc.), 33, 105: signa, Flor. 3, 11: in tremulo vibrant incendia ponto, Sil. 2, 664; Val. Fl. 2, 583; 2, 342; Claud. Rapt. Pros. 2, 2.—Of bright weapons: juvenes Tela tenent dextrā lato vibrantia ferro, Ov. M. 8, 342: gladius, Verg. A. 9, 769; cf.: clipeum Vibranti medium cuspis transverberat ictu, id. ib. 10, 484.—
- B Trop., of language: cujus (Demosthenis) non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur, would not have been hurled with such vigor, Cic. Or. 70, 234; cf.: oratio incitata et vibrans, id. Brut. 95, 326: sententiae, Quint. 10, 1, 60; 11, 3, 120.
- —Hence, vĭbrātus, a, um, P. a., impetuous, forcible: iambus flammis fulminis vibratior, Aus. Ep. 21, 5.
I tr., ¶ 1 imprimer un mouvement vibratoire à qqch., agiter, brandir : Cic. de Or. 2, 325 ; Off. 2, 29 || secouer : Tac. Ann. 12, 51 || balancer : sustinentium humeris vibratus Tac. H. 4, 15, balancé sur les épaules des porteurs ¶ 2 friser : Arn. 2, 41 ; crines vibrati Virg. En. 12, 100, cheveux frisés [capillus vibratus Plin. 2, 189, même sens] ¶ 3 lancer, darder : sicas [en parl. de plus. pers.] Cic. Cat. 2, 23, darder le poignard, cf. Curt. 3, 11, 4 ; Ov. M. 8, 374 ; vibratus ab æthere fulgor Virg. En. 8, 524, éclair lancé des régions de lʼéther || [fig.] truces iambos Catul. 36, 5, darder les ïambes farouches.
II intr., ¶ 1 avoir des vibrations, des tremblements, des tressaillements : Plin. 2, 194 ; vibranti ictu Virg. En. 10, 484, dʼun coup frémissant [poét. = avec un frémissement du fer qui sʼenfonce] ; lingua vibrante Lucr. 3, 657, en dardant sa langue frémissante [serpent] ¶ 2 vibrer [en parl. de sons] : Sen. Prov. 3, 3 ; Plin. 10, 82 ¶ 3 scintiller, étinceler [en parl. de la mer] : Cic. Ac. 2, 105 ; [des armes] Ov. M. 8, 342 ¶ 4 [fig.] Demosthenis non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur Cic. Or. 234, ces foudres de Démosthène nʼauraient pas une telle force pénétrante, si elles ne tenaient leur impulsion du rythme qui les lance ; oratio vibrans Cic. Br. 326, style pénétrant comme un trait.
- 1. (poët.; postklass.) doen trillen; doen beven [membra; viscera]; doen schudden; ➤ vibrabant flamina vestes lieten fladderen; sustinentium umeris vibratus; — pass. trillen, schokken; — p. adj. vibrātus, a, um trillend, schokkend [lingua; fulgor];
- 2. slingeren, werpen [tela; fulmina; spicula per auras; metaf. iambos];
- 3. (poët.; postklass.) haar krullen; II. intr.
- 1. (poët.; postklass.) trillen, schokken, beven; ➤ vibrat lingua; nervi vibrantes;
- 2. fonkelen, glimmen, schitteren; ➤ mare vibrans; tela vibrantia;
- 3. (metaf., v.e. redevoering) schitteren; ➤ vibrans oratio gloedvol;
- 4. (postklass.) (v. klanken) galmen; ➤ vox in auribus vibrat.
舞。摇。顫。抛。閃光。Vibrans oratio 激切論。Vibrantes sententiae 巧意見。切句。
Suggest a Translation
See an image
- to set in tremulous motion, move to and fro, brandish, shake, agitate: hastas ante pugnam: vibrabant flamina vestes, to cause to flutter, O.: crines Vibrati, i. e. curled, V.—To wield, brandish, throw, launch, hurl: sicas: tela, Cu.: fulmina (Iuppiter), O.: vibratus ab aethere fulgor, V.: truces vibrare iambos, Ct.—To be in tremulous motion, quiver, vibrate, tremble: Tresque vibrant linguae, O.—To glimmer, glitter, gleam, scintillate: mare, qua a sole conlucet, vibrat: Tela lato vibrantia ferro, O.: clipeum Vibranti cuspis medium transverberat ictu, V.—Fig., in speech, to gleam, dazzle: oratio incitata et vibrans.
-
…versantur. hi pueri tam lepidi ac delicati non solum amare et amari neque saltare et cantare sed etiam sicas vibrare et spargere venena didicerunt. qui nisi exeunt, nisi pereunt, etiam si Catilina perierit, scitote hoc in…
Cicero, in Catilinam
-
…Peneia cursu fugit cumque ipso verba inperfecta reliquit, tum quoque visa decens. Nudabant corpora venti, obviaque adversas vibrabant flamina vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est. Sed enim non sustinet…
Ovid, Metamorphoses
-
…, hoc adsequi non potuerunt. Ita facti sunt repente Attici ; quasi vero Trallianus fuerit Demosthenes cuius non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur. sed si quem magis delectant soluta, sequatur ea sane, modo…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…et causa deerit, dum homines perditi hastam illam cruentam et meminerint et sperabunt ; quam P. Sulla cum vibrasset dictatore propinquo suo, idem sexto tricesimo anno post a sceleratiore hasta non recessit ; alter autem, qui in…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…hoc erant quaedam magis venustae dulcesque sententiae quam aut necessariae aut interdum utiles ; et erat oratio cum incitata et vibrans tum etiam accurata et polita. Non probabantur haec senibus saepe videbam cum inridentem tum etiam irascentem et stomachantem Philippum…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…; non ; velle videantur. Atque eius modi illa prolusio debet esse, non ut Samnitium, qui vibrant hastas ante pugnam, quibus in pugnando nihil utuntur, sed ut ipsis sententiis, quibus proluserint, vel pugnare…
Cicero, de Oratore
-
…fumanti exsibilat ore terribilis gemino de lumine fulgurat ignis. at nemus arrectae et procera cacumina saltus exuperant cristae trifido uibrata per auras lingua micat motu atque adsultans aethera lambit. ut uero strepuere tubae, conterritus alte immensum attollit corpus…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…sub veste moventur, crispato rigidae crepitant in syrmate rugae, laevam parma tegit Phlegraei plena tumultus hic rotat excussum vibrans in sidera Pindum Enceladus, rabido fit missilis Ossa Typhoeo ; Porphyrion Pangaea rapit, Rhodopenque Damastor Strymonio cum fonte…
Sidonius Apollinaris, Carmina
-
…confixa Phegea parma, ignaros deinde in muris Martemque cientis Alcandrumque Haliumque Noemonaque Prytanimque. Lyncea tendentem contra sociosque vocantem vibranti gladio conixus ab aggere dexter occupat ; huic uno desectum comminus ictu cum galea longe iacuit caput. Inde ferarum…
Vergil, Aeneid
-
…eum mustulentus autumnus maturum colorem afflaverit, posse decerni, et si fontem, qui deae vestigio discurrens in lenem vibratur undam, pronus aspexeris, credes illos ut rure pendentes racemos inter cetera veritatis nec agitationis officio carere. Inter…
Apuleius, Metamorphoses