vindemialis
vindēmĭālis, e, adj. [vindemia],
- of or belonging to the vintage (post-class.): fructus, Macr. S. 7, 7 med.: ESCAE, Inscr. Orell. 4419; Aug. Conf. 9, 2.
vīndēmiālis, e (vindemia), zur Weinlese gehörig, Weinlese-, Wein-, fructus, Macr. sat. 7, 7, 14: escae, Corp. inscr. Lat. 5, 2090: feriae, Leg. Rom. Burg. 11 (12). Interpr. ad Cod. Theod. 2, 8, 2. – subst., vīndēmiālia, ium, n., das Fest der Weinlese, Augustin. conf. 9, 2, 3 u. 9, 5 in.
vīndēmĭālis, e (vindemia), relatif à la vendange, de vendange : Macr. Sat. 7, 7, 14 || subst. -lia, ĭum, n. , fêtes de la vendange : Aug. Conf. 9, 2, 3.
Solvit pullos 3. cum ovis 15. et alios pullos Vindemiales cum ovis.