vindicabilis

vindicabilis [CL vindicare+-bilis], vendicabilis 1 vengeful, vindictive, (in quot.) destructive, dreadful. 1429 anno domini MCCCLXI fuit secunda pestilencia, que non fuit ita ~is sicut et prima (Epit. Hist. Brit.) W. G. Rees, Lives of the Cambro British Saints (London, 1853) p. 285. 2 deserving of or liable for vengeance or punishment, punishable. objectum adequatum irascibili est ~e Duns Ord. X 22; contingit placere politico quod tyrannus cruciatur, et tamen displicere sibi quod quis amicus injuste cruciat illum, cum primum sit justum non ~e, et secundum sit injustum punibile Wycl. Ente Praed. 100. 3 liable to be exacted or claimed, claimable. solum ille [MSS: illud] non est juste vendicabile ex promissione quod promittitur Wycl. Log. II 61.

vindicabilis

Saved

Recent