vindemio
vindēmĭo, āre, v. n. [vindemia],
- to gather grapes, gather the vintage (post-Aug.); absol.: jam et Calend. Jan. vindemiantes vidi, Plin. 18, 31, 74, § 319; 35, 10, 37, § 310. —With a homogeneous object: vinum, Col. 12, 33, 1: uvas, Plin. 14, 2, 4, § 30.
vīndēmio, āvī, āre (vindemia), Weinlese halten od. begehen, Wein lesen, absol., Plin. 18, 319 u. 35, 116. Vulg. Sirach 33, 17. Arnob. 7, 34. Salv. de gub. dei 7, 9, 36: m. homogen. Acc., uvas, Plin.: vinum, Colum.: botros vineae terrae, Vulg.: vineam suam od. eius, Vulg.: arbusta, Porphyr.: sprichw., de rubo vind. uvam, Vulg. Luc. 6, 44. – bildl., seminibus pietatis vind. utilissimum fructum, Cassiod. hist. eccl. 1, 7: im üblen Sinne, vind. alqm, jmd. zurichten, verderben, Vulg. thren. 1, 12 u. 22; 2, 20.
vīndēmĭō, āre (vindemia), intr., vendanger : Plin. 18, 319 || [avec acc. de lʼobjet intérieur] : uvas Plin. 14, 30 ; vinum Col. Rust. 12, 33, 1, vendanger les grappes, récolter le vin ; [fig.] Cassiod. Hist. eccl. 1, 7.