vindemiatorius
vindēmĭātōrĭus, a, um, adj. [vindemiator],
- of or belonging to the vintage: vasa, Varr. R. R. 3, 2, 8; Dig. 33, 7, 8.
vīndēmiātōrius, a, um (vindemiator), zum Winzer gehörig, vasa, Varro r.r. 3, 2, 8: quali, Ulp. dig. 33, 7, 8.
qui habet falcem messoriam, ipse habet et ~am
vīndēmĭātōrĭus, a, um (vindemiator), relatif à la vendange : Varro R. 3, 2, 8 ; Ulp. Dig. 33, 7, 8.