vindicatrix

vindicātrīx, trīcis, f. (Femin. zu vindicator) = vindex, Charis. 50, 4 (ohne Beleg). – ➳ Vict. Vit. 1, 35 liest Petschenig vindictrix.

vindicatrix [CL vindicare+-trix; cf. LL vindictrix], (as f. adj.) avenging. 1256 placeat ‥ vestre excellentie talem medelam apponere ad castigationem dicti ballivi quod non oporteat nos ad ejus transgressiones manum apponere ~icem Foed. I 591.