vociferator
vōcĭfĕrātor, ōris, m. [vociferor],
- one who cries aloud, a crier, vociferator (post-class.): Joannes in solitudine, Tert. adv. Marc. 4, 11.
vōciferātor, ōris, m. (vociferor), der Schreier, Rufer, Tert. adv. Marc. 4, 11.
vōcĭfĕrātŏr, ōris, m. , celui qui crie : Tert. Marc. 4, 11.