Εὐκλής

Εὐ·κλής, έους-οῦς (ὁ) Euklès, h. Xén. Hell. 1, 2, 8 ||

➳ Voc. Εὔκλεις, And. 1, 112 Baiter-Sauppe ; gén. épq. Εὐκλεέος, Anth. App. 372.

Étym. contr. d’εὐκλεής.