εὐκλήρημα
εὐκλήρημα, a piece of good fortune
εὐκλήρ-ημα, ατος, τό,
- a piece of good fortune, Antiph. 317, Teles p. 26 H., D.S. 18.13, Str. 5.3.7. (εὐκλήρωμα is f.l. in AB 77.)
εὐκλήρημα, ατος (τὸ) bon lot, heureux sort, Str. 234 ; DS. 18, 13.
Étym. εὐκληρέω.
εὐκλήρημα, τό, das gute Los, Glück, Teles Stob. fl. 40.8 ; Strab. 5.3.7 ; DS. 18.13.