εὔκληρος
εὔκληρος, fortunate, happy
εὔκληρ-ος, Dor. εὐκλᾱρος, ον,
- fortunate, LXX De. 4.20, APl. 16.296 (Antip.), Ael. Fr. 288: euphem. of the dead, BGU 1209.5 (i B. C.).
εὔ·κληρος, dor. poét. ἐΰ·κλαρος, ος, ον [ᾱ] bien partagé, heureux, A. Pl. 296.
Étym. εὖ, κλῆρος.
εὔκληρος, ein gutes Los habend, glücklich, Poll. 3.109 ; ἐΰκλᾱρον Σαλαμῖνα Antp. 45 (Plan. 296).
εὔκληρος
εὔ-κληρος, ον
- fortunate, happy, Anth.