εὐκοινώνητος
εὐκοινώνητος, easy to deal with
εὐκοινών-ητος, ον,
- easy to deal with, εἰς χρήματα Arist. EN 1121a4, cf. Them. Or. 22.269c.
εὐ·κοινώνητος, ος, ον :
1 qui se prête à des relations, qui communique volontiers, Arstt. Nic. 4, 2 ||
2 p. ext. accommodant, sociable, Phil. Virt. 19 ; Thém. 269c.
Étym. εὖ, κοινωνέω.
εὐκοινώνητος, der Anderen leicht mitteilt, mitteilsam, εἰς χρήματα Arist. Eth. 4.2 ; übh. umgänglich, Sp.
εὐκοινώνητος
εὐ-κοινώνητος, ον
κοινωνέω
- easy to deal with, Arist.