Κυκλώπιος
Κυκλώπιος, α, ον,
- = Κυκλώπειος, πρόθυρα Pi. Fr. 169.6; γᾶ, i.e. Mycenae, E. Or. 965 (lyr.), cf. IA 265 (lyr.), HF 15; τροχός, of the ‘circuit of the walls’ of Mycenae, S. Fr. 227; v. Κυκλώπειος 2:— pecul. fem. Κυκλωπίς, ίδος, ἑστία E. IT 845 (lyr.).
Κυκλώπιος, α, ον, de Cyclope, Pd. fr. 134 ; Eur. Or. 965.
Étym. Κύκλωψ.
Κυκλώπιος, α, ον
= Κυκλώπειος, Eur.
- ἡ K. γῆ, i. e. Mycenae, Eur.:—fem. Κυκλωπίς, ίδος, Eur.