κύκλωμα
κύκλωμα, that which is rounded into a circle
κύκλ-ωμα, ατος, τό,
- that which is rounded into a circle:
- 1 wheel, κ. Ἰξίονος E. Ph. [1185].
- 2 βυρσότονον κ. drum, Id. Ba. 124 (lyr.).
- 3 coil of a serpent, D.S. 3.36.
- 4 of natural objects, αἰθέριον κ., of the sun, Secund. Sent. 5; κόσμος ἀπλανὲς κ. ib. 1.
κύκλωμα, ατος (τὸ) objet de forme circulaire :
1 roue, Eur. Ph. 1185 ||
2 κ. βυρσότονον, Eur. Bacch. 124, tambour (litt. peau tendue circulairement) ||
3 couronne, Nyss. 1, 670a ||
4 enroulement, DS. 3, 35.
Étym. κυκλόω.
κύκλωμα, τό, das Rundgedrehte, Herumgedrehte, der Kreis ; Ἰξίονος, das Herumdrehen des Ixion auf dem Rade, Eur. Phoen. 1201 ; σώματος, die Ringe, die Windungen des Schlangenleibes, DS. 3.35. – Βυρσότονον κύκλ., die Pauke, Eur. Bacch. 144.
καὶ τοῦ δίσκου ἀνυγέντος ὄψῃ ἄπυρον κ.
y cuando el disco solar se abra verás un círculo sin fuego