κύκνος

κύκνος, ὁ,

• swan, Cycnus olor, κύκνων δουλιχοδείρων Il. 2.460, cf. Hes. Sc. 316, Pl. R. 620a, Eratosth. Cat. 25, etc.; sacred to Apollo, Ar. Av. 870, Pl. Phd. 85b, Call. Ap. 5: Com., βάτραχοι κ. Ar. Ra. 207; κύκνου δίκην τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον A. Ag. 1444: hence, metaph., minstrel, bard, AP 7.19 (Leon.).
• • II kind of ship, prob. from its prow being curved like a swanʼs neck, Nicostr.Com. 10.
  • III eye-salve, Gal. 12.708, 759, etc. [ῡ by position in Ep.; ῠ Pi. O. 2.82, Theoc. 16.49 in pr. n. Κύκνος.]

κύκνος, ὁ, der Schwan ; δουλιχόδειρος Il. 2.459 ; ἀερσιπόται Hes. Sc. 316, wo seines Gesanges zuerst gedacht wird, wie Aesch. Ag. 1419 κύκνου δίκην τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον, wie ἀχέτας Eur. El. 151 ; πολιόχρως Bacch. 1362 ; vgl. κύκνου πολιώτεραι αἲδʼ ἐπανθοῦσιν τρίχες Ar. Vesp. 1164 ; auch als weissagend wurden sie betrachtet, τῶν κύκνων φαυλότερος τὴν μαντικήν Plat. Phaed. 84e.
Uebertr., der Dichter, Leon.Tar. 80 (VII.19).

κύκνος

-ου.

A swan Il. 2.460 = Il. 15.692.

κύκνος : swan.

κύκνος, ὁ,

• a swan, Il., etc.:—metaph., from the legends of the swanʼs dying song (Aesch., Plat.), a minstrel, Anth.