Ξηροβάτης

Ξηρο·βάτης, ου (ὁ) [ᾰ] le Xèrobatès, litt. où l’on va à pied sec, anc. n. du fl. Sagaris, Ps.-Plut. Fluv. 12, 1.

Étym. ξ. βαίνω.